Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΠοίηση

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα

ΑΓΡΥΠΝΙΑ

 

Πάντα τη νύχτα,

η ανάσα του σπιτιού γλυκαίνει,

γίνεται απόκοσμη

 σαν μουσική σιωπή.

Το ξημέρωμα, ανακαλύπτεις

 πούπουλα στη σκάλα,

τη γούβα απ’ τον αγκώνα του

στο μαξιλάρι

κι ένα χειρόγραφο

σε γλώσσα μυστική,

παρατημένο στο τραπέζι σου.

 

 Όμως αυτός έχει πετάξει πια.

Πάλι δεν είδες τίποτα!

 

2 comments
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.