Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΠοίηση

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος: ένα ποίημα

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΜΠΝΕΥΣΗ

Ποίηση ήρθα,
με το μουρμούρισμα όσων πηγών δεν στέρεψαν                               
                                                                             ακόμα
με το τραγούδι των πουλιών,
που ηλιαχτίδες κυνηγούν στις φυλλωσιές.
Όσο τ’ αστέρια παραμένουν φωτεινά,
πως θα μπορούσα να μπερδέψω
του ουρανού τα μονοπάτια;
Άφησα έρημο το σώμα μου,
πετώντας να σε βρω.
Όλη τη νύχτα με σπαθίζαν αστραπές
κι ο ιδρώτας κυλούσε πάνω μου ρουμπίνια.
Την αυγή ένα σμάρι περιστέρια
χάραζαν με τα ράμφη τους
το νοτισμένο χαρτί
κι εγώ ξαναβρίσκοντας τα χέρια μου
κρατούσα το μαντήλι μου στα μάτια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.