Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΠοίηση

Δημήτρης Γαβαλάς: ένα ποίημα

Η ΤΡΕΛΑ

 

Φυλακισμένος στην έρημη χώρα

πολιτείας ανύπαρκτης

φυλακισμένος στην Έρημη Χώρα

φυλακισμένος.

 

‘Μην το φυλακίζεις’ φωνάζει ο γερο-σοφός

‘άστο να φύγει’ επιμένει χρόνια πίσω

‘μη φυλακίζεις αυτό που φεύγει

ώστε να γνωρίσεις αυτό που έρχεται’

μα εγώ είμαι πια τρελός.

 

Πάλι πραγματικά τρελή η Οφηλία 

θλιμμένη πνίγεται στο ποτάμι.

 

Πάλι κάνει τον τρελό ο Άμλετ

αποκαλύπτει ενοχή.

 

Πάλι παριστάνει τον τρελό ο Ιερώνυμος

εκδικείται πάνω στην παράσταση.

 

Καίγομαι  βλαστημώ  παραμιλώ  φωνάζω

τρελός και πάλι στα καλά μου

καταριέμαι την κόλαση  παρακαλώ τον ουρανό

δεν υπάρχει τέλος  το τέλος θάνατος και τρέλα

καθαρή ασυναρτησία για τους λογικούς.  

 

Κανένας δεν καταλαβαίνει τίποτα

βλέπω οράματα  κυλιέμαι στο πάτωμα 

γελάω φριχτά  κλαίω

σκεπάζω τους καθρέφτες να μη βλέπω τη μορφή

άλλοι πρέπει να καταπραΰνουνε τη λόξα μου

παριστάνω τον τρελό να εκδικηθώ.

 

Επιλέγω να τρελαθώ

διαλέγω την τρέλα που συμφέρει

τρελαίνομαι να μπορώ να λέω ό,τι θέλω

τρελαίνομαι να επιτρέπεται να κάνω ό,τι θέλω

τρελαίνομαι να νομίζω είμαι ελεύθερος.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.