Loading...
Ποίηση

Ελένη Σιγαλού: Ένα σονέτο

ΣΟΝΕΤΟ  7

Με σκεπασμένο πρόσωπο πάνε στον άλλο κόσμο
τα ήθη αυτά πανάρχαια κανένας δεν τ’ αλλάζει
ο νιος νεκρός μη φορτωθεί με φως που δεν του μοιάζει
και του ξεφύγουν μυστικά στο σκοτεινό του δρόμο.
Το τελευταίο σου φιλί μέσα στη μνήμη χάσμα
βαθύτερο του χώματος που τώρα σε σκεπάζει
κι αν χρόνος ένα τέχνασμα των ζωντανών φαντάζει
φοράω σάρκινη σκευή το τωρινό σου φάσμα.
Μια προσευχή από πηλό μια θάλασσα ερέβη
ένα τρικύμισμα του νου έξω απ΄ τη συνήθεια
στη συνοικία των θεών δε μένει η αλήθεια
μα στα κλεισμένα βλέφαρα τ’ ανείπωτα σμιλεύει.
Σ’ άλλον Ιούλιο ίλιγγο όταν ξαναβρεθούμε
Στο φως που αξιωθήκαμε θα ξαναβαπτιστούμε.
μ’ ένα ελληνιστικό κεφάλι νέου

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Η Ελένη Σιγαλού γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Σπούδασε Φυσικός στο Πανεπιστήμιο Πατρών και δεν ολοκλήρωσε το Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Ρέθυμνο.  Σήμερα εργάζεται ως καθηγήτρια στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και ζει στην Πάτρα. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Το αλφαβητάρι του βλέμματος, Ηριδανός 2013 και Ιουλίου όχλησις και 61 χάικου, Κουκούτσι, 2016.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.