Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΠοίηση

    Μάρω Παπαδημητρίου: Ένα ποίημα

                                                                                                             

  Κραχ

 

Τελειώνουν τ’ αποθέματα

λέγαν  οι  χαρτομάντες

ξέφευγε  η φούσκα στα ψηλά

ανέμελη και κούφια

 

έρημη πόλη άμυαλη

στους δρόμους τώρα

κλαίγεσαι

τάχα ξεγελασμένη

 

άναστρη νύχτα άυπνη

ξένο το σώμα που αγκαλιάζει

το κορίτσι

πιο ξένο ό,τι νόμισες δικό σου

 

δυο παύλες κλείνουν λέξεις

και στιγμές κι εμάς

σταμάτα λες

μη το αναλύεις διαλύεται

 

ένα τσιγάρο να ‘χα 

μία πρόφαση

μη κάτι και συμβεί τι να συμβεί

όλοι τα χέρια νίβουν

 

μια ιστορία  τρόμου και αυτή.

……………………………………………………………

One comment
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.