Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΠοίηση

Μηνάς Θεοδώρου: Δυο ποιήματα

Πράξεις Μαθηματικών

 

 Με διαιρεί το φως.

Με πολλαπλασιάζει το σκοτάδι.

Με προσθέτει ο πόνος.

Με αφαιρεί η οδύνη.

 

Αδύνατον να υπολογίσω τον άγνωστο ‘χι’

που θ’ αντιστρέψει την φορά της ανισότητας της ζωής μου.

 

Σε μόνιμη, ερήμην μου, εκκρεμότητα η λύση,

κλίνει ερωτοτρόπως υπέρ της ήττας,

αρνούμενη, έστω και μια μικρή,

μια απειροελάχιστη ισότητα ύπαρξης…

 

Παραλληλισμός

 

 Μεγάλη κινητικότητα σήμερα

στην σκηνή τ’ ουρανού.

 

Ένα συγκρότημα από σύννεφα

εκτελεί το μουσικό έργο ‘Φυσικό Φαινόμενο’.

 

Θεϊκής εμπνεύσεως σενάριο και σκηνοθεσία

κι η φύση, μαέστρος με μπαγκέτα αδιόρατη.

 

Ρόλο κρουστών, ως απ’ την φύση τους, έχουν αναλάβει οι βροντές

και φυσικά το μπάσο της δύναμης και του βάθους

με τρόπο άριστο χειρίζεται το μπουμπουνητό.

 

Στην ταστιέρα της ηλεκτρικής κιθάρας, η ομογάλακτος αστραπή

το μοναχικό κρεσέντο του τενόρου κεραυνού συνοδεύει.

 

Οι στάλες της βροχής, παίζουν πιάνο στο πλακόστρωτο

εναλλάσσοντας ύφος και τόνους

με την ένταση, την πυκνότητα και το βάρος τους.

 

Κι όλα αυτά ως την στιγμή

που ο ροοστάτης ουράνιο τόξο

θα επιβάλει την αναστροφή

χειροκροτώντας με χρώματα την πράξη που προηγήθηκε.

 

Ήταν βλέπεις Φλεβάρης.

Κι εκείνο τον Φλεβάρη, έβρεχε πολύ…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.