Loading...
ΑφιερώματαΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΠοίηση

Παυλίνα Παμπούδη: δεκαπεντασυλλαβίζοντας…

Ήρθε ξανά η άνοιξη, τα μάγια της απλώνει

Κήπους,  λιβάδια και βουνά στολίζει και μυρώνει

Με χαμομήλι ευωδιαστό και χλόη που φουντώνει

Μακρύ χαλί ολάνθιστο στο πέρασμά  της στρώνει

Με κόκκινα αλησμόνητα και μπλε μη με λησμόνει

Ο ουρανός αγάλλεται, η φύση ξεφαντώνει 

Τρέμουν, φουσκοδεντριάζουνε οι γυμνωμένοι κλώνοι

Τ’ άσπρο στηθάκι του πουλιού τρίλια γλυκιά φουσκώνει

Και σε κελάιδισμα ξεσπά, σε ύμνο που λυτρώνει-

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.