Loading...
ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣΠρώτη Ύλη

Παυλίνα Παμπούδη: Νυχτολόγιο XXXIX

Ήμασταν πάλι στη σκηνή, στην τελευταία πράξη

Επίμονα, βαθαίναμε το κοίλο στο κρανίο

Παλλόταν να εκραγεί  

Δι’  ελέου και φόβου η αρχαία κάθαρση

Ο από μηχανής θεός καραδοκούσε –

Είχε συντελεσθεί το δράμα όμως συνεχίζαμε

Επίμονα, φοβούμενοι κάθε στιγμή

Να διακόψει τον ερωτικό διάλογο  χωρίς τελεία

Ήχος ανοίκειος

Δεν θα ’ταν χειροκρότημα ούτε γιουχάισμα-

Πάντως οι θεατές  του άνω διαζώματος

Οι  αθέατοι

Κι εκείνοι εραστές παλιοί, σε μέθεξη  

Είχανε ήδη σηκωθεί

Έξαλλοι, άρχιζαν

Να εκσφενδονίζουν

Τα κεφάλια τους στη νύχτα

Ν’ αποθεώνουν την παράσταση-  

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.