Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΜεταφρασμένη ποίηση

Τ. Σ. ΕΛΙΟΤ: Η Τετάρτη της Σποδού (απόσπ.): Εισαγωγή – μετάφραση: Παυλίνα Παμπούδη, PRINTA, 2005

IV

 

Ποια βάδισε ανάμεσα σε βιολετί και βιολετί

Ποια βάδισε ανάμεσα

Στους ποικιλόμορφους σχηματισμούς των κλιμακώσεων του πράσινου

Προχωρώντας στα λευκά και τα γαλάζια, στης Μαρίας το χρώμα

Μιλώντας για πράγματα μηδαμινά

Σε άγνοια και σε γνώση της αιώνιας οδύνης

Ποια βάδισε ανάμεσα στους άλλους καθώς περπατούσαν

Ποια, τέλος, έδωσε σφρίγος στις πηγές, δροσιά στα ρυάκια

Τη στεγνή πέτρα έψυξε, συνέταξε την άμμο

Σε γαλανό δελφινίου, γαλάζιο, της Μαρίας το χρώμα.

 

Sovegna vos.*

 

Ιδού τα έτη που πορεύονται ανάμεσα, απωθώντας πέρα

Δοξάρια και αυλούς, επαναφέροντας

Εκείνη που κινείται μες στον χρόνο, ανάμεσα ύπνου κι εγρήγορσης

Φορώντας

Λευκό φως πτυχωμένο, ολόγυρά της πτυχωμένο.

Πορεύονται τα νέα έτη, επαναφέροντας

Μεσ’ από λαμπερό νέφος δακρύων, τα έτη, επαναφέροντας

Με μια στροφή καινούργια, τον αρχαίο ρυθμό. Εξαργύρωσε

Τον χρόνο. Εξαργύρωσε

Το αδιάγνωστο όραμα στο θείο όνειρο

Όπου διαμαντoποίκιλτοι μονόκεροι

Σύρουν τη χρυσαφένια νεκροφόρο.

 

Η σιωπηλή αδελφή, πεπλοφορούσα στα λευκά και τα γαλάζια

Ανάμεσα στους σμίλακες, πίσω απ’ τον θεό του κήπου

Που ο αυλός του είναι πια χωρίς πνοή,

Έγειρε το κεφάλι, έγνεψε

Αλλά δεν είπε λέξη

 

Μα η πηγή αναπήδησε και το πουλί κελάηδησε

 

Εξαργύρωσε το χρόνο, εξαργύρωσε το όνειρο

Το σημείο του ανήκουστου λόγου, ανείπωτο

 

Ως να τινάξει ο άνεμος χίλιους ψιθύρους απ’ τους σμίλακες

 

Κι ύστερα από αυτό, η εξορία μας.  

*Σε παλαιά ισπανικά: Να είσαστε προσεκτικοί

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.