Loading...
ΚείμεναΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΠοίηση

Φάνης Κωστόπουλος: Όσο ήμουν παιδί  

    Όσο ήμουν παιδί

     Και είχα την καρδιά στο στόμα

     Το βιβλίο μου ήταν οι δρόμοι.

     Κάθε μου βήμα και μια συλλαβή

     Κάθε απόσταση που έτρεχα

     Και μια σελίδα.

     Έλιωσα πολλά παπούτσια για να το διαβάσω

     Και πέρασε καιρός,

     Πολύς καιρός

     Για να καταλάβω τη σοφία του.

     Ένα μόνο κακό έχει αυτό το βιβλίο:

      Δεν μπορείς να το ξαναδιαβάσεις.

       Είναι κι αυτό όπως εκείνα

      Που δεν σώζονται

      Στις μέρες μας βιβλία.

      Μόνο ο τίτλος του

      Μόνο λίγα αποσπάσματα

       Κι αυτά στη μνήμη

       Προτού την πάρει

       Και αυτή το μνήμα.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.