Loading...
Ποίηση

Χρήστος Αντωνίου: Ο Ξάδερφος  

Άρχισε κιόλας να σφυρίζει

στα παραθύρια μου

να πετάει πέτρες να με τρομάξει

να μη χορεύω

να μην τραγουδώ.

 

Μα εγώ που σκέφτομαι τους γαλαξίες

συνεχίζω να χοροπηδώ

να καλώ σε συναγερμό

τα πελάγη των θορύβων, των ήχων

των μουσικών συναυλιών

 

γιατί δεν μπορώ να φανταστώ 

το φονικό και τη σιωπή

που μας περιμένει.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.