Loading...

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα  

 Ομηρικός μύθος ο ευπώλητος   Συνηθισμένες ιστορίες, τόσο γνώριμες, όλο θανάτους και παλικαριές,  θεούς που οργίζονται,  θνητούς που πάντα σφάλλουν κι ένα ταξιδευτή-αρχηγό που γύρισε, δόξα γεμάτος και μονάχος,  για [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα  

 Παιδική Ζημιά    Έμειναν μόνο  θραύσματα αιχμηρά, συσκευασμένα σε βελούδο,  μ΄ ένα φιόγκο ροζ.   Τα χτυπούσες,  μ΄ ένα μαχαίρι ρυθμικά,  να βγάλουν μουσική.   Ας  μάτωναν,  εσύ τα συγκολλούσες [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα

Τώρα που οι μέρες μεγαλώνουν Tώρα που οι μέρες μεγαλώνουν, ίσως χωρέσουνε την εκκωφαντική ηχώ από το μισοτελειωμένο παραμύθι που το μονολογείς μουρμουριστά, πάλι και πάλι.   Ίσως και να  [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Συνάντηση

Ύστερα από καιρό πολύ, -πόσες δεκαετίες;-  και πάλι τον συνάντησες.   Έμοιαζε με  παιδί κλαμένο που το χαϊδεύεις βιαστικά και το στέλνεις να παίξει,  μη σε καθυστερήσει στη δουλειά.   [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Το κοριτσάκι με τα σπίρτα  

Τόσες φορές μες στο σκοτάδι το είχε αφηγηθεί στον εαυτό της πολύ αλλαγμένο. Στο τέλος, δεν πέθαινε το κοριτσάκι.  Δεν ήταν ορφανό , είχε μητέρα.  Το στελνε σε θελήματα και [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Το ασυνόδευτο κοριτσάκι  

Στη βάρκα την στοίβαξαν, δέμα ανεπίδοτο χωρίς αξία και χωρίς όνομα.   Στο νησί έβγαλε το σωσίβιο, της έδωσαν  να φάει. Όταν τη ρώταγαν, τρέμαν τα λόγια της κακόηχα, ψευδά. [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Το κοριτσάκι που διαβάζει  

Σου έφερα το δώρο μου ένα μικρό χαρακτικό πορτρέτο «Το κοριτσάκι που διαβάζει». Δεν το κρέμασες.   Σε βλέπω συνεχώς μ’ έναν κανόνα ξύλινο να ευθυγραμμίζεις με στοργή στον τοίχο [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα

ΑΓΡΥΠΝΙΑ   Πάντα τη νύχτα, η ανάσα του σπιτιού γλυκαίνει, γίνεται απόκοσμη  σαν μουσική σιωπή. Το ξημέρωμα, ανακαλύπτεις  πούπουλα στη σκάλα, τη γούβα απ’ τον αγκώνα του στο μαξιλάρι κι [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: ΣΚΑΚΙΕΡΑ

Ασπρόμαυρα πλακάκια γυάλιζαν αυτάρεσκα, λουστραρισμένοι θώκοι κι υποπόδια. Και τα υποκείμενα  στη θέση τους, με τη σειρά,  σε στοίχιση και συμμετρία.   Κανόνες υψηλοί κι αρχές προς αποστήθιση, αλλά και [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Δυο ποιήματα

Οι νύμφες της Ωγυγίας  Ι.   Στον γυρισμό τους απ’ τον πόλεμο, τους ξέβραζε το κύμα στο νησί μας. Αιμορραγούσαν και ξερνούσαν θαλασσόνερο.  Ήτανε ξέπνοοι, παραλογισμένοι. Στον ύπνο τους, έκλαιγαν [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Δυο ποιήματα

Ναυσικά (Οδύσσειας ν 197-187)   Μικρόψυχοι, μικρόμυαλοι θεοί! Αυτός της θάλασσας, αν και προστάτης μας, μια μέρα θα μας τιμωρούσε, σύμφωνα με τον μυστικό χρησμό. Κι αυτό, μονάχα γιατί εμείς, θεοσεβείς, [ … ]