Loading...

Αλεξάνδρα Ζερβού: ένα ποίημα

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ   Γνώριζε μια μοναδική ιστορία, αλληγορία διδακτική, που την επαναλάμβανε με λιγοστές παραλλαγές, μήπως και συνετίσει τη θυμωμένη ανήλικη. Ήταν για μια σεμνή που προχωρούσε. Και μια ακατάστατη, σαρκαστική [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: ένα ποίημα  

 ΤΟ ΠΑΡΙΣΙΝΟ ΜΑΝΤΙΛΙ     Της ταίριαζε αυτό το ικετήριο δώρο, τεράστιο κι ολομέταξο. Τόσο ακατάλληλο να δέσει μια πληγή, ή να σφουγγίσει δάκρυα, ή ν’ αποχαιρετήσει. Όμως, χωρούσε μια [ … ]

Αλεξανδρα Ζερβού: ένα ποίημα

ΧΡΥΣΟΡΡΗΜΟΣΥΝΗ*  Λιγόλογη και μετρημένη  και μ΄ένα τεντωμένο δάχτυλο που ακύρωνε τις φράσεις της, επί δεκαετίες  ενηλικιωνόταν. Κόσμια και σιγανή, συμπύκνωνε το βιογραφικό της σε μια μοναδική  παράγραφο κι ας είχε  [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα

Οι ιστορίες της Ωραίας Κοιμωμένης    Ξύπνησα ξαφνικά!  Ανήξερη, παραμυθένια, με τα φερσίματα του αλλοτινού καιρού, πανέμορφη σαν ρόδο ανθοπωλείου. Με λάτρεψε ο αφυπνιστής μου κι άλλοι πρίγκιπες κι ας [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Η διασκευάστρια  

Χωρίς   ωράριο πλήρες ,  δίδασκε σε Γυμνάσιο κοριτσιών. Τραγουδούσε  τις Κυριακές στο εθνικό Ωδείο.  Ακροατήρια πολύ βαριεστημένα!  Αλλοίωνε τις  ιστορίες της, να ζωηρέψουν:   -« Μονάχη της , όλο φοβέρες [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: ένα ποίημα      

Η ζυγαριά και η  τράπουλα Στην πύλη του Παράδεισου,  Τον κέρδισε στο χαρτοπαίγνιο.  Γελώντας καλοκάγαθα, Εκείνος κατένευσε ν’ ανταποδώσει τη φιλοξενία, να τον δεχτεί για να συγκατοικήσουν,  ώς και να [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα  

 Ομηρικός μύθος ο ευπώλητος   Συνηθισμένες ιστορίες, τόσο γνώριμες, όλο θανάτους και παλικαριές,  θεούς που οργίζονται,  θνητούς που πάντα σφάλλουν κι ένα ταξιδευτή-αρχηγό που γύρισε, δόξα γεμάτος και μονάχος,  για [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα  

 Παιδική Ζημιά    Έμειναν μόνο  θραύσματα αιχμηρά, συσκευασμένα σε βελούδο,  μ΄ ένα φιόγκο ροζ.   Τα χτυπούσες,  μ΄ ένα μαχαίρι ρυθμικά,  να βγάλουν μουσική.   Ας  μάτωναν,  εσύ τα συγκολλούσες [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα

Τώρα που οι μέρες μεγαλώνουν Tώρα που οι μέρες μεγαλώνουν, ίσως χωρέσουνε την εκκωφαντική ηχώ από το μισοτελειωμένο παραμύθι που το μονολογείς μουρμουριστά, πάλι και πάλι.   Ίσως και να  [ … ]