Loading...

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα

Οι ιστορίες της Ωραίας Κοιμωμένης    Ξύπνησα ξαφνικά!  Ανήξερη, παραμυθένια, με τα φερσίματα του αλλοτινού καιρού, πανέμορφη σαν ρόδο ανθοπωλείου. Με λάτρεψε ο αφυπνιστής μου κι άλλοι πρίγκιπες κι ας [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Η διασκευάστρια  

Χωρίς   ωράριο πλήρες ,  δίδασκε σε Γυμνάσιο κοριτσιών. Τραγουδούσε  τις Κυριακές στο εθνικό Ωδείο.  Ακροατήρια πολύ βαριεστημένα!  Αλλοίωνε τις  ιστορίες της, να ζωηρέψουν:   -« Μονάχη της , όλο φοβέρες [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: ένα ποίημα      

Η ζυγαριά και η  τράπουλα Στην πύλη του Παράδεισου,  Τον κέρδισε στο χαρτοπαίγνιο.  Γελώντας καλοκάγαθα, Εκείνος κατένευσε ν’ ανταποδώσει τη φιλοξενία, να τον δεχτεί για να συγκατοικήσουν,  ώς και να [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα  

 Ομηρικός μύθος ο ευπώλητος   Συνηθισμένες ιστορίες, τόσο γνώριμες, όλο θανάτους και παλικαριές,  θεούς που οργίζονται,  θνητούς που πάντα σφάλλουν κι ένα ταξιδευτή-αρχηγό που γύρισε, δόξα γεμάτος και μονάχος,  για [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα  

 Παιδική Ζημιά    Έμειναν μόνο  θραύσματα αιχμηρά, συσκευασμένα σε βελούδο,  μ΄ ένα φιόγκο ροζ.   Τα χτυπούσες,  μ΄ ένα μαχαίρι ρυθμικά,  να βγάλουν μουσική.   Ας  μάτωναν,  εσύ τα συγκολλούσες [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα

Τώρα που οι μέρες μεγαλώνουν Tώρα που οι μέρες μεγαλώνουν, ίσως χωρέσουνε την εκκωφαντική ηχώ από το μισοτελειωμένο παραμύθι που το μονολογείς μουρμουριστά, πάλι και πάλι.   Ίσως και να  [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Συνάντηση

Ύστερα από καιρό πολύ, -πόσες δεκαετίες;-  και πάλι τον συνάντησες.   Έμοιαζε με  παιδί κλαμένο που το χαϊδεύεις βιαστικά και το στέλνεις να παίξει,  μη σε καθυστερήσει στη δουλειά.   [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Το κοριτσάκι με τα σπίρτα  

Τόσες φορές μες στο σκοτάδι το είχε αφηγηθεί στον εαυτό της πολύ αλλαγμένο. Στο τέλος, δεν πέθαινε το κοριτσάκι.  Δεν ήταν ορφανό , είχε μητέρα.  Το στελνε σε θελήματα και [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Το ασυνόδευτο κοριτσάκι  

Στη βάρκα την στοίβαξαν, δέμα ανεπίδοτο χωρίς αξία και χωρίς όνομα.   Στο νησί έβγαλε το σωσίβιο, της έδωσαν  να φάει. Όταν τη ρώταγαν, τρέμαν τα λόγια της κακόηχα, ψευδά. [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Το κοριτσάκι που διαβάζει  

Σου έφερα το δώρο μου ένα μικρό χαρακτικό πορτρέτο «Το κοριτσάκι που διαβάζει». Δεν το κρέμασες.   Σε βλέπω συνεχώς μ’ έναν κανόνα ξύλινο να ευθυγραμμίζεις με στοργή στον τοίχο [ … ]