Loading...

Σύλβια Πλαθ. Δύο ποιήματα. μτφρ. Έφη Φρυδά

Παπαρούνες τον Ιούλιο Παπαρούνες μου μικρές, μικρές δαιμονικές φλογίτσες Κάνατε άραγε καμιά ζημιά; Τρεμοπαίζετε, να σας αγγίξω δεν μπορώ. Τα χέρια μου μέσα στις φλόγες βάζω. Καθόλου δεν με καίνε. [ … ]

Έφη Φρυδά. The Shining, Στάνλεϋ Κιούμπρικ. Μια προσεκτική ματιά μετά από 40 χρόνια…

Παράξενα δουλεύει το μυαλό του ανθρώπου. Αυτή την εποχή των εγκλεισμών, των απομονωτισμών και των αναπόφευκτων απολογισμών είπα να δω για πολλοστή φορά, αλλά απρόσκοπτα τώρα, χωρίς διακοπές και περισπασμούς, [ … ]

Έφη Φρυδά: Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Egon Schiele – Ο ζωγράφος αποκαλύπτει τον ποιητή

Egon Schiele, o ζωγράφος αποκαλύπτει τον ποιητή (12 Iουνίου 1890 – 31 Οκτωβρίου 1918) Λίγοι γνωρίζουν ότι η δημιουργική ιδιοφυία του Έγκον Σίλε εκφραζόταν και μέσα από την ποίηση. Η [ … ]

Ούρσουλα ΛεΓκεν, Δυο ποιήματα. Μτφρ: Έφη Φρυδά

Εις χουν επέστρεφε Πνεύμα, του σώματος τις μεταβάσεις προετοίμασε που ‘ναι να ‘ρθουν, τις κινήσεις της ύλης που σε βάστηξε. Ανυψώσου στου θυμιάματος τον καπνό. Πέσε πάνω στη γη μαζί [ … ]

Έφη Φρυδά. Η μαύρη πεταλούδα και ο φαλακρός εκδρομέας της βεράντας

Σέβας για αυτή τη μαύρη πεταλούδα αμφισβητία που, βαριεστημένη από το προβλέψιμο χάος της ανοιξιάτικης φύσης, το όργιο χρωμάτων, ευωδιάς και κίτρινης σκόνης όπου βυθίζει πόδια και μουρίτσα για να [ … ]

Τσαρλς Μπουκόφσκι. Αυτό σκότωσε τον Ντύλαν Τόμας- Μτφρ: Έφη Φρυδά

Αυτό σκότωσε τον Ντύλαν Τόμας. Επιβιβάζομαι στο αεροπλάνο με τη φιλενάδα μου, τον ηχολήπτη, τον οπερατέρ και τον παραγωγό. Η κάμερα δουλεύει. Ο ηχολήπτης έχει στερεώσει μικρόφωνα πάνω μου και [ … ]

Έφη Φρυδά: Βαλσάκι ο έρωτας;

Βαλσάκι σε ρυθμό εκρήξεων στη μελωδία της αχόρταγης ίσως και απρόθυμης («Θα προτιμούσα όχι», κατά Μπάρτλμπι) κι όμως αναπόδραστα ερωτευμένης καρδιάς. Σφοδρή επιθυμία εκείνη η παλιά καραμέλα γάλακτος ποτέ να [ … ]

Εφη Φρυδά: Το δέντρο (από τα Σκοτεινά Παραμύθια του Ντύλαν Τόμας – εκδόσεις Ροές-Printa)

Το δέντρο [1] Κλείνοντας τα μάτια εστίασε σ’ ένα περιδινούμενο σπήλαιο, βαθύτερο κι απ’ το σκοτάδι του κήπου, εκεί όπου το πρώτο δέντρο που πάνω του είχαν κουρνιάσει τα φανταστικά πουλιά [ … ]

Έφη Φρυδά: Τη νύχτα

  Τη νύχτα οι ίσκιοι μαζεύονται και βαδίζουν αργά προς το σπίτι. Eκεί ενώνονται με τα σιωπηλά δωμάτιαπου δεν θυμούνται πιατο χαμόγελο των ενοίκων τους,οι τοίχοι τους έχουν ποτίσει οργήκαι με αυτήν δονούνται. Άνοιξες τα [ … ]