Loading...

Κώστας Γιαννόπουλος: Ο θάνατος οδυνηρός και οικείος – Μέρες της Πανούκλας του 1300  

«Μια τρομερή πανούκλα ήταν στο Λονδίνο τη χρονιά του εξήντα πέντε. Σάρωσε εκατό χιλιάδες ψυχές αλλά εγώ έμεινα ζωντανός!»[1] ‘ Έτσι τελειώνει τη διήγησή του για την Πανούκλα του Λονδίνου [ … ]

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος Ο ποιητής και ο Θάνατος – Για τον Οδυσσέα Ελύτη  

Μια κουβέντα του Ελύτη, ένας στίχος του »αχρηστεύει το θάνατο». Γι’ αυτόν που αγαπάει, όσο τίποτα, τη ζωή και το μύθο της, το ποίημα της ζωής και τη »γήινη ομορφιά» [ … ]

Κώστας Γιαννόπουλος: O Ζαν Πωλ Σαρτρ και οι Λέξεις

 Ο πατέρας του Ζαν-Πωλ Σαρτρ ήταν ένα από τα »παιδιά της σιωπής», γιατί ο δικός του πατέρας -δηλαδή ο παππούς του Ζαν-Πωλ-για σαράντα χρόνια δεν απηύθυνε ποτέ το λόγο στη [ … ]

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Ένα ταξίδι στη ζωγραφική του Ματίς με τη «μέθοδο του άρα» του Ελύτη

Τρεις λέξεις από το Κάλεσμα σε ταξίδι του Σαρλ Μπωντλαίρ. Τρεις λέξεις που αποτέλεσαν τη φιλοσοφία της καλλιτεχνικής δημιουργίας του Ανρί Ματίς. Τρεις εμβληματικές λέξεις: χλιδή, ηρεμία και ηδυπάθεια («Luxe, [ … ]

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Πορτραίτα στο νερό – Ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ δώθε απ’ τον Παράδεισο    

…Ω, δώθε απ’ τον παράδεισο Λίγη παρηγοριά υπάρχει στη γνώση Ρούπερτ Μπρουκ   «Και βέβαια η ζωή όλη είναι μια διαδικασία κατάρρευσης αλλά τα πλήγματα που την κάνουν δραματική – [ … ]

Κώστας Γιαννόπουλος: Ο γάτος του επιζώντα

 Παλιότερα του άρεσε να επιδιορθώνει ρολόγια, αυτά που είχαν γρανάζια και κουρδιστήρια. Τα παλιά κλασικά ρολόγια. Είχε ένα κουτί με τα κατάλληλα εργαλεία και όταν το ξέχναγε ανοιχτό, ο γάτος [ … ]

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Ο Άνθρωπος του πλήθους, ο Αυτόχειρ και οι Άνθρωποι της Αβύσσου  

        Εγώ είμαι και θα είμαι πάντα ατομικιστής ως το κόκκαλο, αδιάλλακτος ατομικιστής. Μου αρέσει να μπαίνω για λίγο στο άντρο του λιονταριού (…) δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα δράσης εκτός [ … ]

Κώστας Γιαννόπουλος: Καταλαβαίνεις μικρή μου;  

 της Ματθίλδης                                         Δεν θυμάμαι πώς ήμουνα τότε, σ’ εκείνη την ηλικία που δεν έχει συμπληρώσει ακόμα κάποιος ούτε τις δύο πρώτες δεκαετίες της ζωής του. Πρέπει να είμαι πολύ [ … ]

Κώστας Γιαννόπουλος: Ντίνα Ρούμπινα, Στη φωτεινή πλευρά του δρόμου, μτφρ. Ελένη Κατσιώλη, εκδ. Λέμβος  

»Η ζωή μπορεί να γίνει πιο γλυκιά στη φωτεινή πλευρά του δρόμου», τραγούδησε κάποτε ο Λουίς Άρμστρονγκ και ο Φρανκ Σινάτρα. Απ’ αυτό το τραγούδι αντλεί αισιοδοξία η άγνωστη μέχρι [ … ]

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Χριστούγεννα  

Χριστούγεννα όπως ήταν είναι Στην Αρχή Χριστούγεννα Δεν ξέρεις αν είναι καλά ή κακά αφού ακόμα δεν ξέρεις τι είναι Χριστούγεννα Χριστούγεννα είναι ένας κύριος με καπέλο και γυαλιά με [ … ]

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Τόμας Μαν: Πορτραίτα στο νερό –  Ένας αμφιλεγόμενος Αστός κλασικός 

        Το έγκυρο περιοδικό της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Der Spiegel, πολλά χρόνια μετά το θάνατο του Τόμας Μαν και εξίσου πολλά μετά τις Απόψεις ενός Απολιτικού (1915), φιλοτεχνεί το [ … ]