Loading...

Λίζα Διονυσιάδου: Έρωτας άηχος  

Την άνοιξη εκείνη, έπιναν το κρασί νερωμένο                    (ενίοτε με πάγο), και τον έρωτα πασπαλισμένο         με λεκτικές φιοριτούρες. Πίσω από την πόρτα που έμοιαζε ανοιγμένη, δεν υπήρχε τίποτα                       [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Μερικές σκέψεις  για τον Σουπρεματισμό στην λογοτεχνία.  

         Αρχές του εικοστού αιώνα, εμφανίσθηκε στην Ρωσία ένα νέο κίνημα στην ζωγραφική, ο Σουπρεματισμός. Παράλληλα με τον Κονστρουκτιβισμό, λίγο μετά τον ιταλικό Φουτουρισμό. Βασικός εμπνευστής του [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Περί γραφής και άλλων αδυναμιών.  

«Πρόκειται να γίνεις Ντοστογιέφσκι»;  Η ερώτηση ήρθε απρόσμενα, έπεσε σαν παραγινωμένο φρούτο από το δέντρο  και μάλλον περίμενε απάντηση. (Υποθέτω πνευματώδη). Μου την υπέβαλε ένας ηλικιωμένος «άνθρωπος των γραμμάτων» (τα [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Η παράξενη πόλη

Η πόλη ήταν αστραφτερή. Δυσκολευόταν να πιστέψει ότι είναι πραγματική και όχι αντικατοπτρισμός. Το μόνο που τον έφερνε στην πραγματικότητα, ήταν τα μολυσμένα νερά του ποταμού (αν τα παρατηρούσες από [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Ο γάτος Μπεγκεμότ του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ  

Στην ρωσική λογοτεχνία, ο πιο γνωστός γάτος (εκτός ίσως από τον σοφό γάτο που εμφανίζεται στο μυθιστόρημα του Πούσκιν «Ρουσλάν και Λιουντμίλα» και τον γάτο Μπαγιούν των ρωσικών παραμυθιών,) είναι [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Νικολάι Γκουμιλιόφ  

Υπάρχει ένα  λυρικό ποίημα του Νικολάι Γκουμιλιόφ, με τίτλο «Εκείνη», γραμμένο την περίοδο που ο ποιητής περνούσε από τον Συμβολισμό στον Ακμεϊσμό. Ηρωίδα του ποιήματος είναι η γυναίκα του, η [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Μερικές σκόρπιες σκέψεις για γάτες

-Οι τρίχρωμες γάτες είναι πάντα, ή σχεδόν πάντα θηλυκές ! (Δεν ξέρω γιατί, αλλά το αποδίδω στην θηλυκή τους κοκεταρία). -Οι γάτες στο Σφεντούρι (ορεινό χωριό της Αίγινας), όταν πρωτοπήγα [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Η γλυπτική της Μάρως Μπαρτζίλη.

Τα έργα της γλύπτριας Μάρως Μπαρτζίλη βρίσκονται σε μια διαρκή συνομιλία με τον θεατή. Μέσα από τις δημιουργίες της αναδύονται σχήματα και μορφές της φύσης. Σύμφωνα με τον ζωγράφο, χαράκτη [ … ]

 Όσιπ Μάντελσταμ: Στον παγωμένο αέρα, Μετάφραση: Λίζα Διονυσιάδου  

Έλιωνε ο καπνός στον αέρα τον παγωμένο, Κι εμένα, ελευθερία μελαγχολική με κρατά μαραζωμένο, Ποθώ με κρύο, ήσυχο ύμνο να υψωθώ. Για πάντα να εξαφανισθώ, αλλά είναι γραφτό να περπατώ [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Η  Λολίτα του Ναμπόκωφ (μερικές σκέψεις πάνω στην αφηγηματική μαστοριά).

Η Λολίτα του Ναμπόκωφ γράφτηκε στα αγγλικά και πρωτοδημοσιεύτηκε το 1956 στο Παρίσι. Τρία χρόνια αργότερα δημοσιεύτηκε στην Αμερική. Στα Ρωσικά μεταφράστηκε από τον συγγραφέα το 1960. Πρόκειται για το [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Μερικές πτυχές του χαρακτήρα του Τσέχωφ (από τις αναμνήσεις του Τσουκόφσκι).*  

Υπήρχε στην Ρωσία ένας αυστηρός και επικριτικός κριτικός, που μεταχειριζόταν τον Τσέχωφ για πολλά χρόνια, με επίμονο μίσος. Ακόμη και τώρα, μετά από μισό αιώνα, είναι λυπηρό να διαβάζει κάποιος [ … ]