Loading...

Κατηγορία: Θέατρο

Κωστής Ζ. Καπελώνης: Ψηφιακό θεατρικό κοινό;

 Μπορεί να υπάρξει «Ψηφιακό θεατρικό κοινό»;  Οι συνθήκες συγχρωτισμού που καθορίζει ο νέος ιός επιβάλλει νέες θεατρικές πρακτικές και εμπνέει νέες μορφές αναζήτησης και λειτουργίας του ηθοποιού. Η απόσταση που [ … ]

Ανθούλα Δανιήλ: ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ  στην Επίδαυρο 31 Ιουλίου και 1, 2 Αυγούστου 2020

Η Λυσιστράτη είναι έργο του αρχαίου ποιητή Αριστοφάνη αλλά αυτό που είδαμε στην Επίδαυρο ήταν  η Δραματουργική Επεξεργασία του έργου από τον  Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο. Ο μύθος γνωστός. Μία Αθηναία αναλαμβάνει [ … ]

Κωστής Ζ. Καπελώνης: Να ψοφήσει το πτυχίο του γείτονα

Το κράτος νομοθετεί. Καλώς. Ή κακώς. Όταν ένας νόμος αρχίζει να συγκρούεται με την κοινωνία πυροδοτείται η προετοιμασία αλλαγής του. Μετά, οι κοινωνικοί ή πολιτικοί συσχετισμοί καθορίζουν το εύρος και [ … ]

Ανθούλα Δανιήλ:   ΑΙΣΧΥΛΟΥ  ΠΕΡΣΑΙ από το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο (24-7-20) – Σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη

Το εμβληματικό έργο Πέρσαι του Αισχύλου, του πρώτου τη τάξει τραγικού ποιητή,  στην τριάδα Αισχύλος -Σοφοκλής -Ευριπίδης, παίχτηκε και πάλι την περασμένη εβδομάδα 24, 25, 26 Ιουλίου 2020, στο αρχαίο [ … ]

Κωστής Ζ. Καπελώνης: Γενεές δεκατέσσερεις

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα θεατρικό περιοδικό. Το ΘΕΑΤΡΟ του Κώστα Νίτσου. Το τελευταίο του διπλό τεύχος 67-68, Μάιος-Αύγουστος, κυκλοφόρησε το 1981. Στο εξώφυλλο του, το σύνθημα: «ΛΕΥΤΕΡΗ [ … ]

Κωστής Ζ. Καπελώνης, Με πάθος:  Ποιό Θέατρο, σε ποιό Αύριο  

Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρχει Αύριο…  Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρχει Θέατρο… Το αύριο θα είναι πρωτοφανές, αφού η μολυσματική αρρώστια δεν έχει προηγούμενο σε κοινωνίες με διάρθρωση σαν τη [ … ]

Κωστής Ζ. Καπελώνης – Με πάθος:  Θεατρικές Αρχειότητες  

Η σύγχρονη ψηφιακή εποχή έχει ενσωματωμένη τη διάσωση του παρελθόντος της σε ψηφιακή μορφή. Η τρέχουσα πληροφορία και η γνώση ψηφιοποιούνται αυτομάτως. Επί πλέον η αναπτυσσόμενη ευαισθησία για την οικολογία [ … ]

Κωστής Ζ. Καπελώνης: Μικρομέγαλα θέατρα

Σαν την τετράχρονη δεσποινίδα, που αρέσκεται να δοκιμάζει τις γόβες της μάνας της. Έτσι μου μοιάζουν τα μικρά θέατρα, που επιχειρούν να παραστήσουν τους θεατρικούς οργανισμούς. Αν-ισορροπούν πάνω στα ψηλοτάκουνα [ … ]

Ανθούλα Δανιήλ: Οι Μάρτυρες των Αθηνών του Μάνου Καρατζογιάννη, στο Θέατρο Σταθμός  

Κατ’ αρχάς ο προσερχόμενος στο θέατρο Σταθμός παίρνει στα χέρια του το βιβλίο του Μάνου Καρατζογιάννη, με τον τίτλο Οι Μάρτυρες των Αθηνών, εκδόσεις Σοκόλη. Το βιβλίο αυτό συναπαρτίζεται από [ … ]

Ανθούλα Δανιήλ: Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη – «Το μυρολόγι της φώκιας» και το «Καμίνι» Σε δραματουργία και σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, στο Διεθνές Κέντρο Θεάτρου  Άτροπος,  με την Αλεξία Φωτιάδου.  

 Ο Δήμος Αβδελιώδης μας έχει πια διδάξει με τις δραματουργικές και σκηνοθετικές του προτάσεις  ότι οι ρίζες του βρίσκονται βαθιά στο χώμα της ελληνικής λογοτεχνίας, ήτοι βαθιά στην ουσία της [ … ]

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Τόμας Μπέρνχαρντ – Πριν από την Αποχώρηση – Μια παράσταση στο θέατρο της οδού Κεφαλληνίας

Τραγωδία ή φάρσα;         Όταν ανάβουν τα φώτα της οροφής βλέπουμε ένα υποτυπώδες καθιστικό. Μια πολυθρόνα, ένα κομοδίνο, μια πορτοκαλί τσαγιέρα με δύο φλυτζάνια. Η υπόλοιπη σκηνή είναι [ … ]

Κ.Ζ. Καπελώνης: Ποιητική. Μπορούνε οι παλιές γραφές να λένε καινούργια πράγματα; Μέρος ΙΙ

Σε συνέχεια του Μέρους Ι, όπου είχαμε αποσπάσματα από τα προλεγόμενα του Ι. Συκουτρή, στην έκδοση της Ποιητικής του Αριστοτέλη από την Ακαδημία Αθηνών, του 1937, παραθέτουμε τα παρακάτω, που [ … ]