Loading...

Κατηγορία: Πρώτη Ύλη

Παυλίνα Παμπούδη: ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ και το Θείον

 Οι φιλόσοφοι (καθώς και οι κοινοί θνητοί), έχουν κάθε δικαίωμα να ασχολούνται με την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του Θεού συνεχώς, σφαιρικά και ποικιλοτρόπως, αφελώς ή ασεβώς, ταπεινά ή προκλητικά, [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Το φύλο των αγγέλων

ΤΟ ΦΥΛΟ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ   Ο συνειρμός ήταν αναπόφευκτος. Εξάλλου πάντα προτιμώ να καλύπτω τέτοιου είδους θέματα από τη μεταφυσική τους πλευρά, αφήνοντας προλαλήσαντες και επερχόμενους να τα καλύπτουν από [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ

 Η (πέρα από την προσληπτικότητα της νόησης) έννοια «χρόνος» απασχολεί εμμονικά την Ποίηση. Προσωπικά, σε όλα μου σχεδόν τα ποιητικά βιβλία ο χρόνος παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο (στα δυο μάλιστα συνθέτει [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Η Ποίηση και το υλικό της: η πολλαπλή πραγματικότητα

Πιστεύω πως όλοι ενοικούμε σε μια  πολλαπλή πραγματικότητα, η οποία διαρκώς μας διαμορφώνει και την οποία διαρκώς διαμορφώνουμε. Επίσης, θεωρώ αυτονόητο πως όλοι,  ανεξαιρέτως, διαθέτουμε και διαχειριζόμαστε μια πολλαπλή προσωπικότητα. [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: ΜΙΑ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ

Τον εικοστό αιώνα η επιστήμη προχώρησε με φοβερά άλματα. Οι ανακαλύψεις διαδέχονταν η μια την άλλη σε καταιγιστικούς ρυθμούς. Στην τελευταία δεκαετία του αιώνα πλέον συνωστίζονταν – και στον τελευταίο [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Ποίηση και εικόνα

Το παιδί αρχίζει να γράφει ζωγραφίζοντας τα σύμβολα, και να ζωγραφίζει γράφοντας τις μικρές του ιστορίες. Σ’ αυτή την πρωτογενή εκδήλωση, το βασικό ένστικτο προς έκφραση και δημιουργία είναι  αδιαφοροποίητο, [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Ποίηση και Φιλοσοφία  

Η Ποίηση και η Φιλοσοφία είναι αδελφές ομογάλακτες. Και οι δυο τρέφονται από τους αστείρευτους μαστούς του Άγνωστου και του Κρυπτού, του Ωραίου, και του Αποτρόπαιου, του Μηδενός και του [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Γεωργία Παπαδάκη: Η γυναίκα και ο γυναικείος λόγος στον Ευριπίδη. Εκδόσεις 24 Γράμματα

 Και η γυναίκα και ο γυναικείος λόγος είναι τελευταία πολύ του συρμού. Καιρός ήταν, θα πουν κάποιες. Μα πάντα ήταν, θα πω εγώ: Από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Έκλαμψη

ΕΚΛΑΜΨΗ     Αστραπιαία πτήση σμήνους αργυρού αφρόψαρων  Στα ύφαλα μαύρων μαντείων   Έσβησε, σβήνει, πάει, έσβησε- Αμέσως, μ’ ένα γδούπο, να, ξανά Ακόμα άλλος ένας μαύρος ήχος, βενθικός Μπροστά [ … ]