Loading...

Κατηγορία: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Λίζα Διονυσιάδου: Παράθυρα χωρίς θέα

Παράθυρα χωρίς θέα   Ο Ελύτης, στον «Ήλιο τον ηλιάτορα», δεν αντέχει παράθυρα δίχως θέα. Θεωρεί πως τα παράθυρα βρίσκονται εκεί «για να  ταξιδεύουν την ματιά, να ανακαλύπτουν ορίζοντες, να [ … ]

Μάριος Μιχαηλίδης: Ένα ποίημα

ΑΦΗΣΑΜΕ ΚΑΤΑΚΟΙΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ Αφήσαμε κατάκοιτους τους προγόνους και αφουγκραστήκαμε το σύρσιμο του αγέρα να σαρώνει ακροπατήματα εκλάμψεις και υποψίες αγαλμάτων   την ώρα που κατάσκιες οπτασίες παλινδρομούσαν στο σύμπαν. [ … ]

Σοφοκλή Οἰδίπους Τύραννος, στ. 1237- 1285 1,2 Μετάφραση Γεωργία Παπαδάκη  

    ΕΞΑΓΓΕΛΟΣ:               Η ίδια από  μόνη της σκοτώθηκε.            Μα από όσα έγιναν τα πιο οικτρά σού λείπουν∙            γιατί δεν ήσουνα μπροστά. [ … ]

Κάριν Μπόγιε: Δυο ποιήματα – Μετάφραση, Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

 ΕΙΣΑΙ Ο ΣΠΟΡΟΣ   Είσαι ο σπόρος κι εγώ το χώμα σου. Είσαι μέσα μου και βλασταίνεις. Είσαι το αναμενόμενο παιδί. Είμαι η μητέρα σου.   Γη, δίνε τη ζεστασιά [ … ]

Θανάσης Τριανταφύλλου: Για το Πολυτεχνείο  

«Και με φως και με θάνατο», ακαταπαύστως.   Αδιαλείπτως βαδίζουμε σε σπείρα ατέρμονος κοχλία. Χλομά, παγωμένα φεγγάρια φρουροί της νύχτας σε κήπους αγαπημένων, Ικέτες εκπλήρωσης παλιών και νέων προσδοκιών. Σ’ [ … ]

Λεωνίδας Καζάσης 4 άτιτλα ποιήματα  

Κοιτάζοντας γύρω αφουγκράσου το αναπάντητα δοσμένο, την ουτοπία σύλλαβε, αγγίζοντας των σωμάτων τα δελεαστικά αινίγματα. Στο λευκό περπάτα πισωβλέποντας την θάλασσα, πίνοντας του φεγγαριού τα κίτρα. Κι αν σ’ αποσπάσει [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Το κοριτσάκι που διαβάζει  

Σου έφερα το δώρο μου ένα μικρό χαρακτικό πορτρέτο «Το κοριτσάκι που διαβάζει». Δεν το κρέμασες.   Σε βλέπω συνεχώς μ’ έναν κανόνα ξύλινο να ευθυγραμμίζεις με στοργή στον τοίχο [ … ]

Ιωάννης Κονδυλόπουλος: ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

Ήταν το δίχως άλλο γεννημένος βασιλιάς. Με τις ρυτίδες μας αειθαλής και μέσα από τους φόβους μας αγέρωχος. Κι εμείς αιώνιοι ωτακουστές κάθε χρησμού του και θηρευτές του ασύλληπτου: έστω [ … ]

Ευγκένι  Γιεφτουσένκο:  Ποιήματα  – Απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου  

Βροχή   Καλοκαιρινή βροχή, και του άνεμου φωνές Χόρευαν στο λιθόστρωτο Και σαν κλωστές γυαλιστερές, πλέκονταν στο ροδαλό ουρανό.   Ο κεραυνός χτυπούσε κατακέφαλα Σα να ’πεφτε  καρπούζι Και σταγόνες [ … ]