Loading...

Κατηγορία: Ποίηση

Μάριος Μιχαηλίδης: Ένα ποίημα

ΑΦΗΣΑΜΕ ΚΑΤΑΚΟΙΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ Αφήσαμε κατάκοιτους τους προγόνους και αφουγκραστήκαμε το σύρσιμο του αγέρα να σαρώνει ακροπατήματα εκλάμψεις και υποψίες αγαλμάτων   την ώρα που κατάσκιες οπτασίες παλινδρομούσαν στο σύμπαν. [ … ]

Θανάσης Τριανταφύλλου: Για το Πολυτεχνείο  

«Και με φως και με θάνατο», ακαταπαύστως.   Αδιαλείπτως βαδίζουμε σε σπείρα ατέρμονος κοχλία. Χλομά, παγωμένα φεγγάρια φρουροί της νύχτας σε κήπους αγαπημένων, Ικέτες εκπλήρωσης παλιών και νέων προσδοκιών. Σ’ [ … ]

Λεωνίδας Καζάσης 4 άτιτλα ποιήματα  

Κοιτάζοντας γύρω αφουγκράσου το αναπάντητα δοσμένο, την ουτοπία σύλλαβε, αγγίζοντας των σωμάτων τα δελεαστικά αινίγματα. Στο λευκό περπάτα πισωβλέποντας την θάλασσα, πίνοντας του φεγγαριού τα κίτρα. Κι αν σ’ αποσπάσει [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Το κοριτσάκι που διαβάζει  

Σου έφερα το δώρο μου ένα μικρό χαρακτικό πορτρέτο «Το κοριτσάκι που διαβάζει». Δεν το κρέμασες.   Σε βλέπω συνεχώς μ’ έναν κανόνα ξύλινο να ευθυγραμμίζεις με στοργή στον τοίχο [ … ]

Ιωάννης Κονδυλόπουλος: ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

Ήταν το δίχως άλλο γεννημένος βασιλιάς. Με τις ρυτίδες μας αειθαλής και μέσα από τους φόβους μας αγέρωχος. Κι εμείς αιώνιοι ωτακουστές κάθε χρησμού του και θηρευτές του ασύλληπτου: έστω [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Ένα ποίημα

ΑΓΡΥΠΝΙΑ   Πάντα τη νύχτα, η ανάσα του σπιτιού γλυκαίνει, γίνεται απόκοσμη  σαν μουσική σιωπή. Το ξημέρωμα, ανακαλύπτεις  πούπουλα στη σκάλα, τη γούβα απ’ τον αγκώνα του στο μαξιλάρι κι [ … ]