Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΜεταφρασμένη ποίηση

Jonas Mekas: Τέσσερα ποιήματα, μετάφραση: Βασίλης Πανδής

Ατελές χαϊκού [1]

 

υγρό πεζοδρόμιο

η ρόδα του ποδηλάτου

κολλημένη σ’ ένα δέντρο

 

*

 

Ατελές χαϊκού [2]

 

να ήμουν άλογο

τα βελανίδια να ένιωθα

στα δόντια μου να λιώνουν

 

*

 

Τριγυρίζω

και

τριγυρίζω

 

μονάχος

στους δρόμους

των λέξεων

 

περιμένοντας

μονάχα

κάποιον

να με πάρει

απ’ το χέρι

και

να με οδηγήσει

σπίτι.

 

*

 

Η σημερινή μου πολιτική δήλωση

 

Ο Διάβολος είν’ ένας χαμένος

και καθώς το γνωρίζει,

όλες οι πράξεις του είναι πράξεις απελπισίας

λιώνει όταν το πρόσωπο γυρίζει προς τον ήλιο

οπότε περιβάλλεται με σκότος

τι άπελπις παραίσθηση!

ο ήλιος πάντα θ’ ανατέλλει!

 

[4/2/2017]

 

*

 

Σημείωση

O Λιθουανός κινηματογραφιστής και λογοτέχνης Γιόνας Μέκας (1922-2019) αποκλήθηκε «αρχιερέας», «ο κυριότερος ιμπρεσάριος», «νονός», «γκουρού», «προστάτης άγιος», καθώς και «τιτάνας» της αβάν γκαρντ κινηματογραφικής σκηνής των ΗΠΑ, όπου κατέφυγε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την κράτηση αλλά και απόδρασή του από ναζιστιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Αμβούργου.
Ο τρόπος με τον οποίον έβλεπε τα πράγματα και τα αποτύπωνε στο φιλμ διαπνεόταν από μια διάθεση καθαρά ποιητική· άλλωστε τούτο είναι συχνό φαινόμενο για τους καλλιτέχνες εκείνους οι οποίοι στη νιότη τους διακόνησαν την ποίηση, για να περάσουν έπειτα και να επικεντρωθούν σε κάποιαν άλλη τέχνη – και η ποιητική διάθεση και ματιά συνήθως δεν χάνεται, ακόμα και αν οι καλλιτέχνες αυτοί εγκαταλείψουν την ποίηση ολοκληρωτικά. Όμως η σχέση του Μέκας με την ποίηση ήταν διαρκής, από την τρυφερή ηλικία των δεκατεσσάρων ετών (όταν ξεκίνησε να δημοσιεύει ποίησή του) μέχρι και το τέλος του.
Την ποίησή του -ίσως ακόμα περισσότερο και από ό,τι τον κινηματογράφο του- τη διαπερνά οριζόντια το αίσθημα της εξορίας, της ξενότητας, της επίπονης νοσταλγίας και της ακόμα πιο επίπονης αδυναμίας νόστου, πράγμα που αντικατοπτρίζεται λόγου χάρη και στον ίδιο τον τίτλο της συγκεντρωτικής μεταφρασμένης στα αγγλικά έκδοσης δύο εκ των μειζόνων ποιητικών του έργων: «There is no Ithaca» (1996). Στον τόμο αυτό συνυπάρχουν τα -θεωρούμενα ως κλασικά πια στη Λιθουανία- ποιητικά έργα «Idylls of Semeniskiai» και «Reminiscences».
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.