Loading...

Ετικέτα: αφήγημα

Αλέξανδρος Βαναργιώτης: Απόκριες στο χωριό

Στο καφενείο ο παπάς κι ο δάσκαλος έπιναν καφέ σκυφτοί κι αμίλητοι, γεμάτοι θλίψη. Στους δρόμους γκλιγκάνιζαν οι κουδούνες, σφύριζαν οι κουδουναραίοι. Όλη τη μέρα πετάγονταν από γωνίες και τρομοκρατούσαν [ … ]

 Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη: ΛΑΜΠΟΥΝ ΑΣΤΕΡΙΑ Τ’ ΑΝΤΑΜΩΜΑΤΑ

[Τ᾽ αστέρια γύρω από την όμορφη σελήνη, κρύβουν το λαμπρό τους πρόσωπο, όταν αυτή ολόγεμη φέγγει πάν᾽ απ᾽ τη γη… ασημένια.*] Αντάμωσαν στην Πόλη τον Μάρτιο του 2015. Καλεσμένοι για [ … ]

Γεωργία Παπαδάκη: Γιώργης Παπάζογλου, « Ονείρατα της άκαυτης και της καμένης Σμύρνης- Αγγέλα Παπάζογλου, Τα χαΐρια μας εδώ»

Χριστούγεννα Σα σήμερα Χριστούγεννα στη Σμύρνη, λέγανε τα Χριστούγεννα τα παιδιά. Κάνανε κάτι καράβια ωραία, με καζανάκια κι έβγαζε ατμό και ντουμάνι. Κι άκουες και σφύριζε κιόλας. Κι άναβε το [ … ]

Φάνης Κωστόπουλος: ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

Συχνά, όταν αναφέρομαι στις σχολικές μου ‘’ανδραγαθίες’’, παραδέχομαι, με σατανική απάθεια θα έλεγα, ότι ήμουν ολέθριος για το σχολείο. Και πράγματι ήμουν, γιατί σχεδόν πάντα οι ταραξίες μαθητές δεν έχουν [ … ]

Λένη Ζάχαρη, ΞΑΝΑδιαβάζοντας αλλιώς: Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Η θαυμαστή μπαλωματού, Μετάφραση: Αλέξη Σολομού Εκδόσεις: «Δωδώνη» Αθήνα-Γιάννινα 1986

Στην στήλη αυτή παρουσιάζουμε ένα βιβλίο από αυτά που ζουν καιρό στην βιβλιοθήκη και περιμένουν να τα ξαναδιαβάσουμε οπωσδήποτε. Πιο προσεχτικά, πιο υποψιασμένα, πιο αγαπησιάρικα- πάντως κάπως αλλιώς! Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ [ … ]

Γεωργία Παπαδάκη: Η θεια-Αγγέλω κι οι κατσίκες της, η Ρούμελη και οι λέξεις της 

         Σ’ ένα χωριό κάπου στους πρόποδες της Γκιώνας  πριν λίγα χρόνια     Η 80χρονη μαυροφορεμένη θεια1-Αγγέλω έβοσκε σε μια πλαγιά του βουνού τις φιλενάδες της, τις γίδες,2 τη Λιάρα, τη [ … ]

ΕΡΙΚ ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ: H φωτεινή προστάτιδα του δάσους

Πολύ συχνά οι ανθρώπινες κοινωνίες διακατέχονται από εντελώς αυθαίρετες και απλοϊκές προκαταλήψεις. Για παράδειγμα, στη νεοελληνική κουλτούρα ενδημούν αφελέστατα στερεότυπα σύμφωνα με τα οποία οι πλούσιοι άνθρωποι είναι κατά κανόνα [ … ]

ΛΙΖΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΔΟΥ: Μια πόλη χωρίς όνομα

Όταν βρέθηκα στην πόλη για την οποία σας μιλώ, συνειδητοποίησα πως πάντα υπάρχει κάτι χειρότερο, από το χειρότερο που έτυχε να δεις. Δεν έχει τέλος η ασχήμια. Εκείνη η πόλη, [ … ]

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΤΑΚΗΣ: RAINER MARIA RILKE, Πένα και ξίφος – Ένας διάλογος

Στη γωνία μιας κάμαρης ήταν ακουμπισμένο ένα ξίφος. Η ανοιχτόχρωμη, χαλύβδινη επιφάνεια της λεπίδας του, στο άγγιγμα των αχτίνων του ήλιου,  έβγαζε μια λάμψη κοκκινωπή. Περήφανο το ξίφος κοίταξε ολόγυρα. [ … ]