Loading...

Ετικέτα: διήγημα

Καίτη Παυλή: Συγκάτοικοι

Τούτες τις μέρες της Άνοιξης που γίναμε αίφνης τρεις κλεισμένοι μέσα στο σπίτι, περπατώ σε τεντωμένο σκοινί καθημερινά. Σιγανοπερπατώ, κινούμαι σιωπηλά, αναστέλλω κάθε επιθυμία για ωραίες απολαύσεις. Πώς να ισορροπήσω [ … ]

Καίτη Παυλή: Το πρόβατο  

Το πρόβατο, πολύ μεγαλόσωμο με κάτασπρα τα σγουρά μαλλιά του και ζωηρό το προβατίσιο βλέμμα του, σχεδόν χαμογελούσε σαν άνθρωπος και φαινόταν ευτυχισμένο μέσα στο πλούσιο ψηλό γρασίδι. Μέχρι τα [ … ]

Καίτη Παυλή: Dictator Covid -19

Πού εμφωλεύεις πάλι σήμερα μικρό, μικρότατο ον, αόρατο, απειροελάχιστο και απεχθές; Ήσουν στο πέτο του φίλου που με οικειότητα ακούμπησα,  ξεχνώντας τις εντολές; Ή μήπως εμφωλεύεις στον «άρτον τον επιούσιον» [ … ]

Θοδωρής Τσαπακίδης: Η Ιστορία της ατιμίας

 “Τι κάνετε που είναι τόσο ενδιαφέρον σ’ αυτό το μεταπτυχιακό; Ο Μάριος είναι ενθουσιασμένος. Δουλεύει μέχρι τα ξημερώματα. Κλείνεται στο γραφείο του και δεν βγαίνει. Τι σας κάνουν εκεί πέρα;” [ … ]

Βίκτωρ Μπιλίμπιν: Εγώ και ο αστυνόμος της γειτονιάς Μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη  

Γνωριστήκαμε τυχαία: για να πω την αλήθεια με επισκέφτηκε μια ώρα που δεν ήταν καθόλου ευχάριστη για επισκέψεις. Ωστόσο, ήμασταν αμοιβαία πολύ ευγενικοί: του έδειξα φιλόξενα το διαμέρισμά μου ακόμη [ … ]

Γκένριχ Βενιαμίνοβιτς Σαπγκίρ, Η Βίκα  -Μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη

Σπείρανε τη Βίκα. Γεννήθηκε στοργική, τρυφερή, προσκολλημένη, με μάτια μπλε του αζουρίτη. Ένας καημός μόνο -δεν θέλει να παντρευτεί η Βίκα. «Φοβάμαι,θα τυλιχτώ και μετά δεν θα ξετυλιχτώ». Ήρθε ένα [ … ]

Αλέξανδρος Βαναργιώτης: Ένα διήγημα

Λουλούδια Γεννήθηκε τυφλός. Δεν ένιωσε ποτέ την έλλειψη της όρασης, γιατί δεν ήξερε πώς είναι να βλέπεις. Κινούνταν, ζούσε, αισθανόταν κυρίως με την αφή. Ήταν η κυρίαρχη αίσθηση. Έπιανε τους [ … ]

Κώστια Κοντολέων: Ένα λευκό τούλινο φουστάνι πόσο όμορφα καίγεται

   Περπατούσε στη Μεξικάνικη ζούγκλα, ανάμεσα στα πανάρχαια μνημεία των Μάγια, άγγιζε τις καυτές πέτρες και ένιωθε την βαριά ανάσα της ιστορίας στις άκρες των δαχτύλων του, ανέβαινε στις πυραμίδες [ … ]

Καίτη Παυλή:  Το ανθρωπάκι και το σπίτι του  

Πότε ακριβώς χτίστηκε το μικρό οίκημα και πότε κατοικήθηκε απ’ το ανθρωπάκι, άγνωστο. Σαν να ήταν από πάντα εκεί, στη μέση του κάμπου. Ολοτρόγυρα λόφοι και βουνά πράσινα και καφετιά, [ … ]