Loading...

Ετικέτα: διήγημα

Έρικ Σμυρναίος: Η Σοφία και οι εννιά νάνοι (μέρος δεύτερο)

Το τσιμπούσι ξεκίνησε. Ύστερα από λίγο άρχισαν να γελάνε και να μιλάνε όλοι μαζί και το σπίτι που ήταν συνήθως σιωπηλό και γαλήνιο σαν εκκλησία πλημμύρισε από γέλια και φωνές [ … ]

Αγγελική Σκάρα: Ο Φώτο – Μπράχος

«Φώτο-Μπράχος ‘πο το Σούλι, τα σιουλβάρια σα σακούλι, Φώτο-Μπράχος ‘πο το Σούλι, τα σιουλβάρια σα σακούλι…» Οι παιδικές φωνές ακολουθούσαν τον σκυφτό γέρο σαν αχός. Κι εκείνος χαμογελούσε με το [ … ]

Γιώργος Καρτάκης: Ο ποιητής και η Μούσα

Στα πίσω χρόνια, που οι αθάνατοι θεοί ανεβοκατέβαιναν σχεδόν καθημερινά από τον Όλυμπο και δεν περνούσε μέρα να μην παίξουν, να γλυκοκοιτάξουν ή να σκανδαλίσουν θνητό, ζούσε στο άστυ των [ … ]

Γκένριχ Βενιαμίνοβιτς Σαπγκίρ, Η Βίκα  -Μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη

Σπείρανε τη Βίκα. Γεννήθηκε στοργική, τρυφερή, προσκολλημένη, με μάτια μπλε του αζουρίτη. Ένας καημός μόνο -δεν θέλει να παντρευτεί η Βίκα. «Φοβάμαι,θα τυλιχτώ και μετά δεν θα ξετυλιχτώ». Ήρθε ένα [ … ]

Χρίστος Δάλκος: Νεραντζούλα φουντωμένη

οἴαν τὰν ὐάκινθον ἐν ὤρεσι ποίμενες ἄνδρες πόσσι καταστείβοισι, χάμαι δέ τε πόρφυρον ἄνθος (ἔτσι ὅπως τήν ὑάκινθο τσοπάνηδες στά ὄρη  τσαλαπατοῦν καί κείτεται χάμω τό κόκκινο ἄνθος) Σαπφώ Ἡ [ … ]

Ελένη Ε. Νανοπούλου: ΤΗΣ ΑΜΜΟΥΔΙΑΣ ΤΟ ΧΕΡΙ

1. Εκείνο το δύσκολο καλοκαίρι που δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ-δηλαδή να διαβάσω, είδα τα χέρια της αμμουδιάς. Ξεφύλλιζα ένα περιοδικό μήπως βρω κάτι ενδιαφέρον. Ούτε κι αυτό κατάφερα. Είχε ανοίξει [ … ]

Γιώργος Καρτάκης: Ο καφές

Όταν οι άλλοι ετοιμάζονται τα Σάββατα το απογευματάκι να πεθάνουν βαρώντας κόρνες ως χαρμόσυνες αναγγελίες γάμων στις εθνικές, εγώ έχω ξωμείνει από καφέ στο ακατάστατο διαμέρισμα μου. Ρίχνω, λοιπόν, αξύριστος [ … ]

ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΡΔΙΚΗΣ: Η άλλη

Από τότε που τον πρωτογνώρισα μέχρι και σήμερα, πατη­μένα πια τα εξήντα, παραμένει ένας όμορφος και καλοστεκού­μενος άντρας. Ψηλός, στεγνός, με καστανόξανθα μαλλιά, λίγο ασπρι­σμένα και πάντα με μακρύ μουστάκι. [ … ]