Loading...

Ετικέτα: μεταφρασμένη ποίηση

Παστερνάκ: Σε όλα θέλω να φθάσω (1956) Во всем мне хочется дойти – Απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου  

Σε όλα θέλω να φθάσω  Μέχρι το βάθος. Στη δουλειά, στη ζωή, Στης καρδιάς το πάθος.   Ως την ουσία των ημερών την γκρίζα, Ως το γιατί, Ως την αρχή [ … ]

Μιχαήλ Γιούρεβιτς Λέρμοντοφ : «Και βαρετά και θλιβερά…», απόδοση: Ελένη Κατσιώλη  

Και βαρετά και θλιβερά, και πουθενά κανείς να απλώσω στην ατυχία το χέρι. Επιθυμίες! Τι νόημα έχει αιώνια μάταια να τις αναζητάς και να περνούν τα χρόνια τα καλύτερα; Μα [ … ]

Στην λευκή νύχτα (Πρώιμη λυρική ποίηση της Άννας Αχμάτοβα) -Απόδοση, Λίζα Διονυσιάδου  

Ax, την πόρτα άφησα ανοιχτή, το κερί δεν έχω ανάψει. Δεν ξέρεις πόσο έχω κουραστεί, στον ύπνο δεν επέτρεψα να με αδράξει.   Βλέπω να σβήνουν οι γραμμές του δάσους, [ … ]

Αλέξανδρος Πούσκιν: Ο Χάλκινος Καβαλάρης – Μια ιστορία της Πετρούπολης: απόδοση, Ελένη Κατσιώλη  

Εισαγωγή   Στης όχθης την κυματιστή ερημιά στεκόταν κοιτώντας μακριά, γεμάτος μεγαλόπνοοες σκέψεις. Μπρος του πλατύ ποτάμι έτρεχε και πάνω του κυλούσε ταλαίπωρη βαρκούλα μοναχή. Πάνω στα βρύα, στη βαλτώδη [ … ]

Κάριν Μπόγιε: Δυο ποιήματα – Μετάφραση, Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

 ΕΙΣΑΙ Ο ΣΠΟΡΟΣ   Είσαι ο σπόρος κι εγώ το χώμα σου. Είσαι μέσα μου και βλασταίνεις. Είσαι το αναμενόμενο παιδί. Είμαι η μητέρα σου.   Γη, δίνε τη ζεστασιά [ … ]

Ευγκένι  Γιεφτουσένκο:  Ποιήματα  – Απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου  

Βροχή   Καλοκαιρινή βροχή, και του άνεμου φωνές Χόρευαν στο λιθόστρωτο Και σαν κλωστές γυαλιστερές, πλέκονταν στο ροδαλό ουρανό.   Ο κεραυνός χτυπούσε κατακέφαλα Σα να ’πεφτε  καρπούζι Και σταγόνες [ … ]

ΤΟΥΜΑΣ ΤΡΑΝΣΤΡΕΜΕΡ: Το ζευγάρι, Μτφρ. Βασίλης Παπαγεωργίου, εκδ. PRINTA  

Σβήνουν το φως και ο λευκός γλόμπος θαμποφέγγει για μια στιγμή πριν διαλυθεί σαν χάπι σ’ ένα ποτήρι σκοτάδι. Κατόπιν μεταρσιώνονται. Οι τοίχοι του ξενοδοχείου υψώνονται στο σκοτεινό ουρανό. Οι [ … ]

Θεοδόσης Κοντάκης: Αντρέα Τζαντζότο, Πίσω από το τοπίο (Τρία ποιήματα), Μετάφραση – Επίμετρο  

  Έκαψε η μηχανή     [Arse il motore]   Έκαψε η μηχανή στο δρόμο απάνω το άγριο το αίμα της και κατατρόμαξε τα παιδάκια. Τώρα τρέμει χαμηλόφωνα μες στην [ … ]

Μάργκαρετ Άτγουντ, Πρωί στο καμένο σπίτι Μεταφρ: Έφη Φρυδά  

Πρωί στο καμένο σπίτι   Στο καμένο σπίτι τρώω πρωινό, καταλαβαίνετε˚ δεν υπάρχει σπίτι, δεν υπάρχει πρωινό , κι όμως εγώ βρίσκομαι ‘δω.   Το λιωμένο κουτάλι ξύνει τη λιωμένη [ … ]

Λόρδος Βύρων:  Επιγραφή στο μνημείο ενός Σκύλου της Νέας Γης, Μτφρ: Γιώργος Βέης  

Όταν κάποιος περήφανος γιος του ανθρώπου επιστρέφει στη γη Που η δόξα δεν τον γνωρίζει, μα τον στηρίζει η καταγωγή Η τέχνη του γλύπτη εξαντλεί την μεγαλοπρέπεια της λύπης Και [ … ]