Loading...

Ετικέτα: μνήμη

Τρία χρόνια από την αποδημία της…

Αρλέτα  Από παιδί, πήρε δώρα πολλά, παιχνίδια θαυμαστά να παίζει: χρώματα, σχήματα, λέξεις- οχήματα, νότες. Κυρίως, μια υγρή και γαλανή φωνή, να προχωράει σε μεγάλα βάθη μπλε, στο πλέον τρυφερό [ … ]

Φάνης Κωστόπουλος: Ένα ποίημα

ΜΝΗΜΗ                         Σκύβω στης Μνήμης τα νερά τα διάφανα                   εκεί που η μορφή σου δεν μπορεί να μου ξεφύγει.                                  Το βλέμμα σου ακτίνα λέιζερ                             διαπερνά τη μνήμη [ … ]

Χρυσάνθη Ιακώβου: “Είμαι όσα έχω ξεχάσει”, του Ηλία Μαγκλίνη (Εκδόσεις Μεταίχμιο, 2019)

Παίζοντας έντονα με την έννοια της μνήμης, ο Ηλίας Μαγκλίνης στο μυθιστόρημα του “Είμαι όσα έχω ξεχάσει” προσπαθεί όχι να θυμηθεί, αλλά να μάθει όσα περισσότερα γίνεται για το οικογενειακό [ … ]

Paul Verlaine, NEVERMORE – Απόδοση: Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος

Αχ, μνήμη, μνήμη μου, γιατί; Μ’ ασθενικόν αγέρα στου φθινοπώρου την πνοή μια κίσσα επετούσε και το δασάκι το χλωμό μια ηλιαχτίδα πέρα, σαν το αγέρι έπεφτε, μονότονα εφωτούσε.. Μαζί [ … ]

Βλαντιμήρ Μαγιακόφσκι: ΣΤΩΝ ΣΠΟΝΔΥΛΩΝ ΤΟΝ ΑΥΛΟ,  μετάφραση, Οδυσσέας Ελύτης)

                        Πρόλογος   Για σας όλες  που σας έχουνε αγαπήσει και που σας αγαπούν ακόμα, εικόνα φυλαγμένη στο άδυτο  μέσα της ψυχής, καθώς κούπα κρασί καταμεσής ενός [ … ]

Λένη Ζάχαρη, Μνήμη Οδυσσέα Ελύτη: Λίγα λόγια για την Ποίησή του

Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1911. Οι γονείς του Παν. Αλεπουδέλης και Μαρία Βρανά κατάγονταν από τη Μυτιλήνη και ήταν εύποροι. Από το 1929 πραγματοποιεί τη [ … ]

Λένη Ζάχαρη: Διαβάζοντας αλλιώς… Ελένη Δικαίου, «Ο τελευταίος Έλληνας της Σμύρνης»

  Διαβάζοντας αλλιώς… Ελένη Δικαίου Ο τελευταίος Έλληνας της Σμύρνης 1η εκδ. Αθήνα Εκδόσεις Πατάκη, 2018 250σ. σχ. 21×14εκ. ISBN978-960-16-8062-0 «o ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των [ … ]

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Μ’ αρέσουν δε μ’ αρέσουν           

Κοιτάζω τον κατάλογο με τα δέκα καλύτερα μουσεία στον κόσμο. Μπήκα στο Λούβρο. Τότε που μπήκα. Στο μουσείο Πικάσο του Παρισιού. Σ’ αυτό της Βαρκελώνης. Τελείως άλλη αίσθηση. Όλο νόμιζες [ … ]

Δώρα Κασκάλη: Ένα ποίημα  

Φράκταλ     Τους τοίχους ψηλαφώ. Βλέπω βραχογραφίες, σπειροειδείς γραφές, σφηνοειδή σχήματα. Αποκρυπτογραφώ τις αναμνήσεις, τόσο πρωταρχικές. Αμέτοχη. Αθώα.   Αυτό είναι ένα σηκωμένο χέρι, ένας μώλωπας το βλέμμα που [ … ]