Loading...

Ετικέτα: ποίημα

Θανάσης Τριανταφύλλου – Ένα ποίημα κι ένα χαϊκού

ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ   Συνταξιδιώτες είμαστε όλοι στον χρόνο, διαδρομών περιορισμένων· κι αυτός γελάει και ταξιδεύει· κι όλο ταξιδεύει, χωρίς να νοιάζεται, καθόλου, αν είδαμε τα πάντα κι αν όλα [ … ]

Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος: ένα ποίημα

ΣΥΝΘΕΣΗ ΠΟΛΗΣ ΜΕ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ ΟΡΤΥΚΙΑ   Η πόλη μας είναι μια πόλη ανάστροφη που ζει στα πέλαγα μα κολυμπάει στη στεριά διαβάζει τα σύννεφα και μάς αντιγράφει καθώς [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Νυχτολόγιο XXVIII

Δεν είχε πέρασμα, θα ήταν αδιέξοδο, μα προχωρούσα. Από τυφλό σημείο σε τυφλό σημείο άναβαν τα άστρα Αναγκασμένος ξαφνικά αυτόφωτος Απέχοντας από Θεό και άνθρωπο, μια πολυμορφική οδύνη Γραμμή έγραφα [ … ]

Σοφία Τριανταφυλλίδου: ένα ποίημα

ΕΜΠΝΕΥΣΗ   Πάντα έβρισκα το λευκό χρώμα ψυχρό και αδιάφορο. Εκείνο  που με γοήτευε ήταν το μαύρο. Στα σκοτεινά μονοπάτια του θέλω να κυνηγώ με ξόβεργες αγριοπούλια Δεν θέλω να [ … ]

Δημήτρης Γαβαλάς: ένα ποίημα

ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΘΕΩΡΗΜΑ   Για την Παυλίνα   Σιωπή/ σκοτάδι/ κενό/ ανυπαρξία/ θάνατος. Οι φίλοι κάτω από χειροκροτήματα κοινού αδύναμου να καταλάβει παίζουν τον τελευταίο τους ρόλο υποκλίνονται λένε το ύστατο [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Νυχτολόγιο XXVII

Είμαι πολύ καιρό εδώ; Ή μόλις ήρθα; Κρύπτη, κουτί του Στρέντιγκερ ή σώμα; Άγνωστο περιβάλλον Αδιάγνωστο, αγνώριστο Τι στρίμωγμα, μόλις χωράω, κορεσμένος χρόνος Αυτά τα μπάζα ήταν τα εφόδια μου, [ … ]

Γιώργος Αλεξανδρής: ένα ποίημα

ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ ΖΩΗΣ Παιχνιδιάρα η βροχή, σιγοψιθύριζε τα ερωτόλογά της στη μάγισσα νύχτα και τ’ αδέσποτο τ’ ανέμι, αλήτευε με γλυκοσφυρίγματα σε φυλλωσιές και σοκάκια. Και στάθηκα πίσω απ’ το τζάμι, [ … ]

Μαρία Σύρρου: ένα ποίημα

ΧΑΜΗΛΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΙΚΟ   Στημένο, φίλε, του καιρού μας το παιχνίδι· ποντάρουμε χωρίς αουτσάιντερ και φαβορί της πανδημίας και της ανέχειάς μας όμηροι. Παντού ερημιά, μα στα συσσίτια στριμωξίδι.   Οι [ … ]