Loading...

Ετικέτα: Ποίηση

Κωστής Καπελώνης: Τρεις ποιητές σε μια σελίδα

1. Τα ’βαλε κάποιος όλα σ’ ένα ποίημα κι έμεινε ο κόσμος άδειος να χάσκει να τον καταπιεί Μετά άδειασε το ποίημα αλλά είχε καταστρέψει τον κόσμο. Και μετά Πέθανε [ … ]

Γεωργία  Παπαδάκη: Η ποίηση

Εγώ, που από ανεπίγνωστη πίνω πηγή             Εγώ, που κυνηγώ το άγνωστο πραγματικό             Εγώ, που με το μέλος και τη σάρκα την παλλόμενη                                       των                                             λέξεων                                                        υπάρχω [ … ]

Ευτυχία Αλεξάνδρα Λουκίδου: Ένα ποίημα

Ο μονόλογος της ερχομένης Ανήκω στα φυτά της οικογένειας των εβενοειδών… Ουδέποτε εξαγνίζομαι μονάχα αποξεχνιέμαι σκοντάφτω πριν φανερωθώ και στη σκηνή διά θαλάσσης ανεβαίνω. Ανέγγιχτη και τρυφερή ανεξιλέωτη και παγωμένη [ … ]

Αλεξάνδρα Ζερβού: Δυο ποιήματα

Ναυσικά (Οδύσσειας ν 197-187)   Μικρόψυχοι, μικρόμυαλοι θεοί! Αυτός της θάλασσας, αν και προστάτης μας, μια μέρα θα μας τιμωρούσε, σύμφωνα με τον μυστικό χρησμό. Κι αυτό, μονάχα γιατί εμείς, θεοσεβείς, [ … ]

Έφη Φρυδά: Δυο ποιήματα   

Η θλίψη σου (και η πρόοδός της) Πρώτα σε σκουντάει απαλά στον ώμο Κάποιος κοιμάται στα χαρτόκουτα Ένα γατάκι, τυφλό, παρατημένο στο διάζωμα ενός γρήγορου αυτοκινητόδρομου Η θλίψη σού δίνει [ … ]

Χρήστος Αντωνίου: Μικρό σημείωμα για την ποίηση της Εύας Σολδάτου.

Η καυστική ρήση του Γερμανού ποιητή Φρ. Χέλντερλιν: «Κι οι ποιητές τι χρειάζονται σε έναν μικρόψυχο καιρό!» δεν στρέφεται  βέβαια ενάντια στους ποιητές, αλλά  ενάντια στις κοινωνίες μας που απαξιώνουν [ … ]

Χρίστος Δάλκος: Ένα ποίημα  

Μητέρα Τερέζα   Ὤ, ὤ, Τερέζες, φώναξε ὁ ἐκταφέας τινάζοντας μὲ σιχασιὰ τὰ παντελόνια του, καθὼς ἕνα μιλιούνι κατσαρίδες χύθηκαν χαρχαλεύοντας μέσ᾿  ἀπ᾿ τὰ χώματα τοῦ τάφου. Παρακολούθησα μιὰν ἀπ᾿ [ … ]