ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΠοίηση

Παναγιώτα Λάσκαρη: ένα ποίημα

Σμῆνος σὲ καμπυλώδη ἀπογείωση

                                              

 

Πολὺ θὰ ἤθελε νὰ γίνει Ἄλφα μηνῶν

                        ἀγάπη

                        ποὺ κάποτε κάποτε μετεωρίζεται

            σμῆνος ἐνδημικὸ πάνω ἀπ΄τὴ λίμνη,

εὔπλαστο σῶμα νιογέννητου Γενάρη

σὲ συστροφὴ ἐναέρια

 

Καὶ τὰ πολλά του ἕνα καὶ τὸ ἕνα του πολλὰ

                        τιτιβίσματα

                        κολυμπητὰ στὴ θάλασσα τοῦ οὐρανοῦ,

            σύννεφο μαῦρο μὲ ὅλη του τὴν ἴριδα

ἐσώκλειστη ἀποστολὴ σὲ καμπυλώδη

ἀπογείωση

 

Προφανῶς, Θεοφάνεια.

            Καὶ ἡ λίμνη Ἰορδάνης,

            σὰν τότε ποὺ πρωταντίκρυσε στὴν κολυμπήθρα

τὸν Ἐρχὀμενο

 

Μιὰ κάμερα μικρὴ ἀρκεῖ

            τοῦ σμήνους τὰ σανσκριτικὰ νὰ ἀπαθανατίσει,

            σῶμα ἀπ΄τὸ μέλλον του ποὺ διακαῶς τὸ εὔχεται

κι ἐντόνως τὸ φοβᾶται

 

 

Ποιός εἶναι αὐτός;

            Ζητάει νὰ μάθει

            ἀπ΄τὴ σιωπὴ τῆς λίμνης ἀναβαίνουσα

κι ἀπ΄τὴν ἀδολεσχία τῶν πουλιῶν

 

Πάντα θάμβος ἱπτάμενο ἡ Ἀλήθεια.

 

                                          

 

 

 

 

                                           

                             

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.