Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΜεταφρασμένη ποίηση

Pierre Goldin: Για το χρυσό αριθμό. Μετ. Ανδρέας Φουσκαρίνης

Η τελειότητα, αρμονία του μέσα και του έξω

 

 

Ήθελα να μετρήσω τον κόσμο, με χέρια ανοιχτά,
Όμως
μπορεί το όνειρο ν’ αποτελεί το μέτρο των πάντων;

Το όνειρο, ναι
αυτό που βγήκε από τη θάλασσα, η εικόνα του ήλιου, τόσο ξανθή, σε καιρούς χωρίς ηλικία, όταν γνώριζε ο ένας τον άλλο, αργά παρατηρώντας τον

Το όνειρο, ναι, το όνειρο της Γυναίκας, το μέλλον το μέτρησα, το κουβάλησα με χέρια γυμνά, στο φως που ρίχνει παντού η χάρη και η τάξη των κοριτσιών, το χρυσαφένιο φως των λόφων της Αθήνας

Ποια αγάπη κοινή, ποια συμφωνία μαζί σας θα ήταν το μέτρο, σαν τους κίονες εκείνου του καιρού, όταν ο άνθρωπος το αποφάσισε και τίναξε από πάνω του τα δεσμά και τις κοινές βαναυσότητες.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.