Κλειστά τα καταστήματα λιανικής πώλησης, τα κομμωτήρια και τα ατελιέ περιποίησης νυχιών/ ποδιών. Κατόπιν ανοίγουν μέχρι να ξανακλείσουν, ώσπου να ανοίξουν πάλι, με την μέθοδο «Ψώνισε και κάνε την με ελαφρά πηδηματάκια». Ο αγγλικός όρος «Shop and fuck you all” απορρίπτεται ως προάγων την ακολασία (στα ψώνια).

Το πρόστιμο για τους παραβάτες του λοκντάουν ορίζεται σε 500 ευρώ, όχι λάθος, άλλαξε, σε 300, όχι λάθος, ξανάλλαξε, στα 450+49.90 ανάλογα με τον ευνοούμενο ωροσκόπο της ημέρας, ο οποίος θα ανακοινώνεται κάθε απόγευμα στις 18.00 σε διακαναλική σύνδεση.

Ανοίγουν τα Δημοτικά σχολεία, τα Νηπιαγωγεία και οι παιδικοί σταθμοί. Πανηγυρισμοί από τα έγκλειστα παιδάκια, σφοδρές αντιδράσεις από γονείς, είτε επειδή ανοίγουν τα συγκεκριμένα, είτε επειδή δεν ανοίγουν και τα Γυμνάσια-Λύκεια.

Ο λαός φοβάται μην πουντιάσουν οι μαθητές, ο χειμώνας καραδοκεί ανελέητος για πρώτη φορά στην ιστορία, η κυβέρνηση κλυδωνίζεται μα αντέχει! Οι μισοί φοβούνται τους άλλους μισούς, χωρίς να είναι επακριβώς διευκρινισμένοι οι λόγοι, διότι δεν υπάρχει μόνο άσπρο και μαύρο, αλλά άντε να το εξηγήσεις αυτό σε τέτοιες εποχές!

Κλειστά τα ΑΕΙ. Οι διορισμένοι αστυνομικοί των Σχολών θα χρησιμοποιούν προς το παρόν τα ρόπαλά τους για να διώξουν τη μελίγκρα από την πανεπιστημιακή χλωρίδα, και το σπρέι πιπεριού για τις δηλητηριώδεις αράχνες που μπορεί να εμφανιστούν από κει που δεν το περιμένεις.

Νέοι συνδικαλιστικοί κλάδοι αναδεικνύονται:

Της Πίτσας και του Πιτόγυρου.

Έξαλλες πίτσες διαδηλώνουν στα κουτιά των ντελιβεράδων διεκδικώντας μια πιο ζεστή παράδοση, ενώ τα κοκκαλωμένα πιτόγυρα απαιτούν περισσότερο σκόρδο στο τζατζίκι και όχι πατάτες τηγανισμένες σε βενζινόλαδο.

Έξαλλοι έφηβοι αναζητούν την ταυτότητά τους στους τέσσερεις τοίχους. Αμήχανα παιδάκια ξαναρχίζουν την νυχτερινή ενούρηση.

Χαρωπά χελιδόνια εμφανίζονται στις γειτονιές για τρεις μέρες κι αρχίζουν να χτίζουν τις φωλιές τους. Την τέταρτη μέρα φεύγουν πετώντας φρενιασμένα προς άλλη γη, άλλα μέρη. Σε λίγες μέρες πάλι τα ίδια -μέχρι και οι φωλιές αγανάκτησαν με τον καιρό.

Αγωνία και προσμονή για την ονοματοδοσία της νέας κακοκαιρίας:

Ποιο γράμμα έχει τώρα σειρά, ποιο όνομα θα διαλέξουν άραγε για να τρομάξουμε που θα έχει κρύο, βροχή και κάπου χιόνι μέσα στο χειμώνα;

Απίστευτοι καβγάδες ξεσπούν από το πουθενά στο διαδίκτυο και διαρκούν όσο κρατά ένας στεναγμός (καθείς αναστενάζει με το ρυθμό του).

Σνομπ νάρκισσοι τρίβουν στα μούτρα των …αδαών τις καλλιτεχνικές, φιλοσοφικές και διανοουμενίστικες ενασχολήσεις τους, έτσι, για να μαθαίνει και να ζηλεύει η μπλέμπα.

Πρόστιμο σε όσα τηλεοπτικά κανάλια δεν περιλαμβάνουν στο πρόγραμμά τους τουλάχιστον ένα ριάλιτι με ψηφοφορίες αποχώρησης.

Οι μισθοί κατρακυλούν («άμα σ’ αρέσει, βλέπεις τι γίνεται»), η ανεργία βαρά ταβάνια γαλαξία, η τηλεργασία οδηγεί στα ύψη την ονλάιν αγορά παντοφλών και μηχανημάτων παθητικού μασάζ κώλων.

Οι Απόκριες κινδυνεύουν να χάσουν πλέον το νόημά τους και το καταγγέλουν μέσα από τα στόματα και τις ηλίθιες εκφράσεις των καραγκιόζηδων που έχουν αμοληθεί να κάνουν πλάκα με τις ζωές μας.

Κατά τα άλλα, η αισιοδοξία είναι πολύ μεγάλο πράγμα, όπως και η σωτηρία της ψυχής εξάλλου, διότι εάν ήταν διαφορετικά δεν θα το είχε τραγουδήσει η Πρωτοψάλτη, η οποία ως γνωστόν είναι πολύ ψαγμένη κι αξιόλογη και δεν μας έχει απασχολήσει ποτέ με το πώς ακριβώς περνά τον χρόνο της στο κρεβάτι, ώστε να διαλέξουμε εάν μας αρέσει ή όχι βάσει αυτού.

Κααααλή εβδομάδα και παραμένουμε πάντα αισιόδοξοι, ε;

Η ανθρωπότητα έχει τόοοοσα πολλά χρόνια Προϊστορία και Ιστορία!

Πού θα πάει, κάποτε όλα θα πάνε καλύτερα, φίλες και φίλοι!