ΗΛΙΟΣ ΗΤΑΝ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ Ω! Εσύ, μικρό μου κορίτσι Με τα λακκάκια στα...
Δρόσος Μιχαλόπουλος: Οι επισκέψεις
Ξύπνησα απότομα. Με πήρε ο ύπνος στην πολυθρόνα. Προσπαθούσα να μαντέψω τι ώρα είχε...
Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου: Οιονεί κελί: Το πέλαγος του νου
Ο σταυρός, μεγαλύτερος από το σώμα μου, δεν είναι απλώς αντικείμενο. Είναι βάρος που έχει...
Κωνσταντίνος Ν. Μακρής: Τρία ποιήματα
Ασφυξία Κάμερα στο κινητό στο σπίτι στο γραφείο στο δρόμο. Αλληλοεπιτηρούμαστε─ καταπίνουμε αστυνόμο. Υαλοκοβόμαστε─...
Γιώργος Μεταξάς: Ένα ποίημα
ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ Τριζόνια ακούς το δειλινό και δράκους βλέπεις μες στο δρόμο κι εγώ βαστώ πάνω...
Γεωργία Μπεκριδάκη: Επτά ποιήματα
Άνοιξη δεν έχουμε Märkisches Museum Βερολίνο. Γκρίζο. Κρύο. Κι ένα κατάρτι. Ο Ιανουάριος...
Βάλτερ Πούχνερ: Σκέψεις μικρές για θέματα μεγάλα
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) *...
Αριστούλα Δάλλη: Απρόσκλητος επισκέπτης
Απρόσκλητος επισκέπτης. Ξαφνική καταιγίδα έσπασε την ησυχία της νύχτας. Αέρας βίαιος κτύπησε τη μισάνοιχτη...
Ξανθή Μηλίγγου Γκλεζάκου: Ένα ποίημα
Ούτε ρωτήθηκε Καθρέφτες παντού· η πολλαπλότητα του τίποτα. Το σπίτι άδειασε Στους τοίχους σκονισμένα περιγράμματα,...
Anne Sexton: Όπως ήτανε γραμμένο. Μτφ.: Δήμητρα Σταυρίδου
Γη, γη στριφογυρίζεις στο καρουζέλ σου προς τον αφανισμό μέχρι τις ρίζες σου κάνεις τους …
Giovanni Pascoli (1855–1912): Τρία ποιήματα. Μετάφραση από τα Ιταλικά: Θεοδόσης Κοντάκης
ΠΙΣΤΙΣ [FIDES][1] Την ώρα κείνη που άλικη έσβηνε η μέρα κι έμοιαζε χρυσό το …
Τζόναθαν Σουίφτ: Αναστοχασμοί για ένα σκουπόξυλο (1711). Μτφρ.: Έφη Φρυδά
Το μοναχικό τούτο στειλιάρι άδοξα παρατημένο στη γωνιά, αυτό που τώρα εγώ βαστώ, κάποτε το …
Τζέιμς Θέρμπερ: Οι λαγοί που έφταιγαν για όλα τα προβλήματα. Μτφρ.: Έφη Φρυδά
Μέσα στη μνήμη του μικρότερου παιδιού υπήρχε μια οικογένεια λαγών που ζούσε κοντά σε μια …
Βασίλης Πανδής: Σοφοκλής, 7 αποσπάσματα χαμένων δραμάτων, μετάφραση: Βασίλης Πανδής
(67, ΑΚΡΙΣΙΟΣ) τὸ ζῆν γάρ, ὦ παῖ, παντὸς ἥδιον γέρας· θανεῖν γὰρ οὐκ ἔξεστι τοῖς …
ΗΣΙΟΔΟΥ * “Ἔργα καὶ Ἡμέραι” αποσπάσματα. Μετάφραση: Γεωργία Παπαδάκη
Στ. 101 Γεμάτη από βάσανα είν’ η στεριά, γεμάτη και η θάλασσα. Στ. 214-216 Η …
Παυλίνα Παμπούδη: Ο ΛΕΠΤΟΥΡΓΟΣ Κέδρος (1995)
Ο λεπτουργός Ο λεπτουργός, εξόριστος στον αμμώδη χρόνο μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, τυραννιέται απ’ την διπλή του φύση. Είναι ένα ον με τιμή ανθρώπου...
Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Ο Στέφαν Γκεόργκε και η αυτόνομη λέξη
Σε μια γενεαλογία της επίδρασης, της εμπνευσμένης συμπόρευσης ή της δημιουργικής πορείας συγγραφέα επηρεασμένου από την παράδοση, μπορούμε να αναφέρουμε τον Πέτερ Χάντκε που ξεκίνησε...
Λένη Ζάχαρη: Η Παιδεία την περίοδο της Τουρκοκρατίας, (Μέρος Β’)
Μπορεί σήμερα το πείραμα σχεδόν να απουσιάζει απ’ την ελληνική εκπαίδευση, το 1812 ο Κούμας διαπίστωνε ότι «Βουκουρέστιον, Κωνσταντινούπολις, Σμύρνη, Χίος, Κυδωνίαι, Ιωάννινα έχωσιν τα...
Ανδρέας Οικονόμου: Δεν Διαβάζουμε Ποτέ Μόνοι
Ένα σημείωμα για τον Μπόρχες, τα βιβλία και τα ίχνη των άλλων μέσα μας Κάποτε ο Jorge Luis Borges είπε πως η ανάγνωση είναι μια...
Δημήτρης Γαβαλάς:Τεχνητή Συνείδηση, Έρωτας και Ολοκλήρωση – Προς μια Κοσμολογία της Εσωτερικής Ολότητας
Ο όρος τεχνητή συνείδηση (Artificial Consciousness – AC), γνωστή και ως τεχνητή γενική νοημοσύνη (AGI) με συναισθηματική επίγνωση, αποτελεί έναν τομέα της τεχνητής νοημοσύνης (AI)...
Γεωργία Δεληγιαννοπούλου – Μανώλης Γιούργος: Σαίξπηρ: Σονέτα 66 & 74
Σονέτο 66 Μετάφραση Βασίλης Ρώτας – Βούλα Δαμιανάκου ( εκδόσεις Ίκαρος) Διαβάζει ο Μανώλης Γιούργος Σονέτο 74 Μετάφραση Διονύσης Καψάλης (25 Σονέτα, εκδόσεις Άγρα) Διαβάζει η Γεωργία Δεληγιαννοπούλου Η μουσική και...
Μάγδα Παπαδημητρίου- Σαμοθράκη: Η Ρέα Γαλανάκη συνομιλεί για “Το Κέικ” με τη Μάγδα Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη (εκδόσεις Καστανιώτη)
Υπάρχουν βιβλία που αφηγούνται μια ιστορία και βιβλία που, από την πρώτη κιόλας σελίδα, σε καλούν να κατοικήσεις μέσα τους. Να αφουγκραστείς τους ήχους τους,...
Ευχαριστώ, Άννα Δόριζα. Κυκλοφόρησε πάλι πρόσφατα, από τις Εκδόσεις Ροές.
Η Μπόζεμπεργκ μού θυμίζει χειρουργό, που κατά τη διάρκεια μιας εγχείρισης, προσπαθεί να αφαιρέσει το άρρωστο τμήμα και να αφήσει…
είσαι εσύ !! η γλώσσα, το συναίσθημα και η ειρωνεία της προσμονής ... μαγίκη προσωπογραφία
Αγαπητή Ανθούλα Δανιήλ, πόσο διεισδυτική είναι η ματιά σου στην ανάγνωση της «Πρωτομαγιάς»! Και με πόση ευαισθησία ξεδιπλώνεις τη σύνδεση…
Πολύ μουσική η απόδοσή σου, αγαπητή Παυλίνα στα Τέσσερα Κουαρτέτα (IV) του Τ. Σ. Έλιοτ! Τους έδωσες τελετουργική αυτονομία με…