Γιάννης Παπαδάτος: Την όγδοη μέρα
Την όγδοη μέρα Μέρες εφτά πορευόταν ανάμεσα σε πέτρες και σε λόχμες που του έκρυβαν τον ορίζοντα. Ματαίως αναρριχόταν σε κίονες ιωνικούς ζητώντας μια σταγόνα αρχαίας δροσιάς. Θώπευε…
Την όγδοη μέρα Μέρες εφτά πορευόταν ανάμεσα σε πέτρες και σε λόχμες που του έκρυβαν τον ορίζοντα. Ματαίως αναρριχόταν σε κίονες ιωνικούς ζητώντας μια σταγόνα αρχαίας δροσιάς. Θώπευε…
Μπορείς να κάνεις πολλά Όταν δεν έχεις χρόνο να αγαπήσεις. Οι μηχανές θα έρθουν και θα σε προτιμήσουν Από συμπόνια, Όχι γιατί θα τους μοιάζεις. Θα δουν πόσο δυστυχισμένη Ύπαρξη…
Σε αυτό το νησί, εκείνο το φθινόπωρο, είχαν έρθει όλοι οι φίλοι μου. Κάτι σαν μια ρετρό φωτογραφία βγαλμένη με τρίποδο, ήμασταν όλοι μαζεμένοι γύρω από μια φωτιά. Ήταν νύχτα…
Τριγύριζα στο σουπερμάρκετ σταματώντας κάθε τόσο και προσθέτοντας ένα εμπόρευμα στο καλάθι της νοικοκυράς. Στο καλάθι μου δηλαδή. Γιατί κεραυνοβολήθηκα όταν στον διάδρομο με τα απορρυπαντικά εκείνος ο ψηλός άντρας…
ΠΟΙΗΜΑ 14 Παίζεις με το φως όλου του κόσμου κάθε μέρα, αέρινη επισκέπτρια φτάνεις στα άνθη και τα νερά, είσαι πιο πολύ από αυτό το λευκό κεφαλάκι που κάθε μέρα…
Τροπικές χώρες. Ένα ποταμάκι τρέχει στη ραχοκοκαλιά μου. Η ζέστη χτυπάει στον κρόταφο. Εδώ όλα κινούνται αργά ενώ η άπνοια κατακάθεται στον χωματόδρομο και οι λιγοστές σκέψεις των πολιτών αυτής…
Την άσπιλη λευκότητα στα πρόσωπα και τα μαλλιά, πόσο την θαύμασες. Δεν υποπτεύθηκες τους ρόδακες και τα ψιμύθια, τις χρωστικές στις παρειές, στα βλέφαρα, που ξέπλυναν τα δακρυσμένα χρόνια. …
Με τσιρότα και παυσίπονα Καλοπιάναμε το απόστημα Όπως καλοπιάνουμε τα παιδάκια Για να μη μας ζαλίζουν με την γκρίνια τους Όσο εκείνο δούλευε από κάτω Εμείς κοιταζόμασταν φοβισμένοι Φοβισμένοι να…
ΕΥΑ Όταν το φίδι ανυπακοή ψιθύρισε στ’ αυτί μου Ράγισε η πλευρά της σιωπής Το θείο αναβλήθηκε σχέδιο Δεν ήμουν, άλλωστε, πλασμένη από χώμα Ρευστή σε χρόνο άχρονο, στον εκείνο…
Ένας Ιρλανδός Πιλότος Προβλέπει το Θάνατό του Ότι το πεπρωμένο μου θα συναντήσω είναι γνωστό Κάπου στα σύννεφα ψηλά στον ουρανό. Αυτούς που πολεμώ δεν τους μισώ, Αυτούς που φρουρώ…
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) * Το ωραίο δεν έχει ανάγκη την επαλήθευση· επιβάλλεται. * Αν είσαι σπουδαίος…
Θανάσης Τριανταφύλλου – Ένα ποίημα "Το νησί του Απόλλωνα" «Ἐπελθόντες δὲ οἱ τοῦ Μιθριδάτου στρατηγοὶ καὶ ὁ ἀποστήσας τύραννος αὐτὴν διελυμήσαντο πάντα, καὶ παρέλαβον ἐρήμην οἱ Ῥωμαῖοι πάλιν…