Αχειροποίητη εικόνα
Αχειροποίητη εικόνα η ύπαρξη.
Κι όλο πληθαίνουν πάνω της σταυρουδάκια κι αφιερώματα.
Βαραίνει στην πορεία.
Μένος αιώνων, εποχών, κοινωνίας.
Μέρα τη μέρα
– άνωθεν η οδηγία-
της δίνεται δυνατότητα
να αφαιρεί το έρμα.
«Θεός κατά χάριν ο άνθρωπος»,
οι Πατέρες λένε οι Άγιοι –
“μέτοχος στο θαύμα”
Μα πού χρόνος.
Έίναι κι αυτές του ξύλου
οι παθήσεις•
διάβρωση και ρωγμές
σαράκι αιώνων και καπνιές.
“Κι οι αχειροποίητες εικόνες
θέλουν συντήρηση —
αυτές ιδίως των υπάρξεων”
Αναλώνεται ζωή μ’ αυτά κι αυτά.
Ο φέρων τον σκελετό
άστοχα αγωνιά•
να καθαρίσει ,να συγκολλήσει
ρωγμές να γεμίσει.
Βαραίνει κι άλλο• ανόητος κι αμετανόητος.
Λεπτό αλλιώς δε θα ‘χανε
χαλκεύοντας τις αλυσίδες.
Όλα Θεός•μα αυτός “τόν τε νοῦν τυφλὸς”.
Υφαντό ανύφαντο η ζωή∙
κρίνο λευκό και στέκεται να δει
γλυφό νερό και στέκεται να πιει.
Αχειροποίητη εικόνα η ύπαρξη.
Μα ο κόσμος γεμάτος εικονολάτρες.
Θοδωρής Πετρόπουλος
Βιογραφικό
