Σπανίως βγαίνω από κινηματογράφους και θέατρα ελαφρύτερος και αισιοδοξότερος, εάν αυτό είναι δυνατόν!!!

Τα σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα βρίθουν από ερεβώδη πεσιμισμό και αυτοκαταστροφική απαισιοδοξία.

Αντιθέτως, σε αυτή την παράσταση προεξάρχει η λελογισμένη συναισθηματική έκφραση. Η απωθημένη εξωστρέφεια εκτονώνεται χάρη στην αναγκαστική εσωστρέφεια τού άλλοτε δαιμονοποιημένου οίκου ευγηρίας. Ακόμα και η λεκτική αντιστροφή τού τίτλου προτάσσει τη συμπερίληψη και την κατεδάφιση κάθε είδους τεχνητών ορίων. Τα όποια «σύνορα» τού μυαλού θεμελιώνονται στις προκαταλήψεις, στις προκατασκευασμένες ιδέες, στις προλήψεις, στις δεισιδαιμονίες μας…

Όλες/όλοι/όλα είναι/είμαστε «εντός περιθωρίου». Ευτυχώς…

Καλλιτεχνικώς δραστικοί, συνεργατικώς αρμονικοί, κοινωνικώς αποτελεσματικοί όλες και όλοι οι συντελεστές αυτού τού μελοδραματικού, αισθηματικού, ρομαντικού ψυχογραφήματος τής τέταρτης (πλέον) ηλικίας. Η λεγόμενη «τρίτη ηλικία» εργάζεται και μετά την πολυπόθητη (άλλοτε) συνταξιοδότηση…

Ταυτότητα παράστασης «Εντός Περιθωρίου», βασισμένης στο αριστοτεχνικό κείμενο τής Χριστίνας Λαμπούση:

Σκηνοθεσία: Μαριτίνα Πάσσαρη.

Σκηνικά – Κοστούμια: Χαρά Κονταξάκη.

Σχεδιασμός φωτισμού:Λεωνίδας Φουντούλης.

Μουσική επιμέλεια: Μαριτίνα Πάσσαρη – Χριστίνα Λαμπούση.

Κατασκευή σκηνικού: Νίκος Δεντάκης.

Φωτογραφίες: Υπατία Κορνάρου.

Trailer: Αρέθα Βασιλείου-Τηνιακού.

Σχεδιασμός αφίσας και banner: Ζωή Παναγιωτοπούλου.

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Βάσω Σωτηρίου-WeWill.

Παραγωγή: ΕΩΣ Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία.

Υπεύθυνες παραγωγής: Λία Κίκερη-Μαρία Απατσίδου.

Ερμηνεύουν συγκινητικότατα η Μαριλένα Μακρή και ο Δημήτρης Μπικηρόπουλος.

Μην χάσετε αυτή την παράσταση. Ειδικά εάν περνάτε ένα προσωρινό …μετακλιμακτήριο σύνδρομο (ιάσιμο, ούτως ή άλλως).

Η ζωή είναι ωραία. Κάθε της στιγμή. Μέχρι το τέλος. Ανάλογα με την ψυχική μας προδιάθεση δεν κρίνεται μόνον το εδώ και τώρα, αλλά και το πώς αξιολογούμε τα πριν και συνδιαμορφώνουμε τα μέλλοντα.

Μακάρι να γράφονται, να ανεβαίνουν και να προβάλλονται περισσότερα ψυχωφελή θεατρική έργα. Για το Κοινό Καλό κι Αγαθό όλων μας, ανεξαιρέτως…

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας https://konstantinosbouras.gr ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος και κριτικός

info:

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/entos-perithoriou-tis-xristinas-lampousi/

Εντός περιθωρίου της Χριστίνας Λαμπούση.

Θέατρο Μικρό Γκλόρια, Ιπποκράτους 7, Αθήνα.

15 Μαρ – 5 Απρ 2026.

«Εντός Περιθωρίου»: μια τρυφερή ωδή στη ζωή που δεν τελειώνει ποτέ | Θέατρο Μικρό Γκλόρια.

«Στα μάτια των νέων βλέπουμε τη φλόγα,

αλλά στα μάτια των ηλικιωμένων βλέπουμε το φως»

Βίκτορ Ουγκώ.

Το θεατρικό έργο «Εντός Περιθωρίου» της Χριστίνας Λαμπούση ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή και κάνει πρεμιέρα τον Φεβρουάριο στο Θέατρο Μικρό Γκλόρια, κάθε Κυριακή στις 18:00.

Πρόκειται για ένα κείμενο τρυφερό, ευφυές και βαθιά ανθρώπινο, που φωτίζει με λεπτότητα και σεβασμό την τρίτη ηλικία — ένα στάδιο ζωής συχνά παραγνωρισμένο, μα γεμάτο μνήμη, φαντασία και αστείρευτη επιθυμία για ζωή. Η Χριστίνα Λαμπούση εμφανίζεται ως μια ιδιαίτερη νέα συγγραφική φωνή, που επιλέγει να μιλήσει για το «περιθώριο» όχι ως τόπο σιωπής, αλλά ως πεδίο αφήγησης και συνάντησης.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Οι ήρωες του έργου, δύο ηλικιωμένοι που συναντιούνται σε έναν οίκο ευγηρίας, χτίζουν έναν απρόσμενο κόσμο επικοινωνίας και συντροφικότητας. Μέσα από το χιούμορ, την ποίηση και τις παιγνιώδεις αφηγήσεις τους, διεκδικούν χώρο και χρόνο, δικαίωμα στη χαρά, την αγάπη – ακόμη και στον έρωτα. Γιατί η ελπίδα, η εξέλιξη και η συγκίνηση δεν γνωρίζουν ηλικία.

Το «Εντός Περιθωρίου» είναι ένα έργο για τη μνήμη και την αφήγηση, για τη μοναξιά αλλά κυρίως για τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να μοιραζόμαστε τις ιστορίες μας μέχρι την τελευταία στιγμή.

Ένα έργο που δεν μιλά για το τέλος, αλλά για τη ζωή — όπως συνεχίζει να χτυπά, πεισματάρικα και τρυφερά.

Σημείωμα Σκηνοθέτη:

Το «Εντός Περιθωρίου» μιλά για την τρίτη ηλικία χωρίς φόβο και χωρίς μελοδραματισμούς. Δύο ηλικιωμένοι σε έναν οίκο ευγηρίας μετατρέπουν την καθημερινότητά τους σε χώρο επικοινωνίας, παιχνιδιού και αντίστασης, χρησιμοποιώντας το χιούμορ και την αφήγηση ως μέσα επιβίωσης.

Το κείμενο συνομιλεί με κλασικά έργα παρόμοιας θεματολογίας, αλλά και με την παράδοση του νεοελληνικού θεάτρου. Η σκηνοθετική προσέγγιση απέφυγε συνειδητά κάθε ίχνος γραφικότητας, αναδεικνύοντας τους ήρωες ως ολοκληρωμένους ανθρώπους, με μνήμη, φαντασία και επιθυμία για ζωή.

Το κείμενο, οι εξαιρετικοί ηθοποιοί και οι συνεργάτες —παλιοί και νέοι— συνθέτουν μια παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στο γέλιο και τη συγκίνηση. Κάπως όπως συμβαίνει και στη ζωή…

Μαριτίνα Πάσσαρη

*Ευχαριστούμε θερμά το Γηροκομείο Αθηνών για την παραχώρηση του χώρου για τη φωτογράφιση και το trailer της παράστασης.