Οι γλαύκες της Καλαβρίας
Τις νύχτες γλαύκες φτερουγίζανε
ως τα ψηλά τα κυπαρίσσια
μες στο σκοτάδι αντιφεγγίζανε
σε Δωρικά κουρνιάζαν γείσα
το μύχιο βγάζαν πρόταγμά τους
στο θορυβώδες πέταγμά τους.
Στου Πόρου τα στενά τριγύριζαν
στ’ αρχαία εκεί απομεινάρια
ανάλαφρους σκοπούς ψιθύριζαν
σεπτές ιέρειες ανάρια
πυρσούς στα χέρια τους κρατούσαν
στη σκέψη μου καθώς γυρνούσαν.
Οξύνοιας πτηνά με χρώματα
από ψηφίδες καμωμένα
λάμπετε πάνω στ’ αετώματα
με τα φτερά σας ανοιγμένα
βγάζετε κάτι απ’ τη χαρά μου
αγγίζοντας τα όνειρά μου.
Γιώργος Μεταξάς
