Ι

Τα πράγματα μένουν να θυμίζουν
Μικρά σημειώματα στα συρτάρια
Κάποιο ρούχο με τη μυρωδιά αυτού που το φορούσε
Ένα βιβλίο που βρέθηκε τυχαία κάτω από το κρεβάτι
τσακισμένο στη σελίδα 79 λίγο πριν το τέλος
Κλειδιά που δεν έχουν κάτι ν’ ανοίξουν

Στη πολυθρόνα το βούλιαγμα του σώματος του δικού σου κορμιού
Αγνοείσαι εδώ και καιρό
Αμφιβάλω αν ήσουν ποτέ εδώ

********

ΙΙ

Δεν συμπαθούσε τις γωνιές.
Στους δρόμους μπερδευόταν· αποτυχημένες συναντήσεις, αποχωρισμοί· τα ονόματα αλλιώς τώρα.

Στο σπίτι, αφηρημένη, χτυπούσε πάνω τους.
Και η σκόνη· σταθερή αξία ιστορικής μνήμης που κάθισε και ξέχασε να φύγει.

Τρίγωνα μετρημένα· ευθύβολες γραμμές, άκρες που μπήγονται στο μάτι.

Ο τέλειος γεωμέτρης στο σχολείο φταίει,
και εκείνη η γωνία, στο κέντρο της πόλης,
όπου οι δρόμοι χώρισαν·
σαν καρφί σφηνωμένο στο μυαλό.