KOH KHER *
Ζέστη απάνθρωπη
ναών ερείπια
κρυφοκοιτάνε.
Υγρή ατμόσφαιρα
γιορτές μακάβριες
με προσπερνάνε.
Γλιστράν τα κράσπεδα
πέτρας αγάλματα
η συντροφιά μου.
Ένα μονότονο
βραχνό κελάηδημα
τρυπά τα αυτιά μου.
Δρόμοι χωμάτινοι
φρικτή η όψη σου
μ’ αναστατώνει.
Στ’ όνειρο χάνομαι
σκέψεις πολύχρωμες
σαν ξεδιπλώνει.
Θαυμαστός ο KOH KHER!