ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑΣ

Τα νούμερα παραχαράζουν τα νούμερα

Πολεμικά πλοία

Ένα παράπονο λευκό της παρατήρησης

Μοιάζει κακό που εμείς το κάναμε

Η κόλαση είναι άδεια

Ένα ρεύμα εχθρικού αέρα πλανιέται στον πλανήτη

Στα πλαίσια της κοσμιότητας

Χαμογελάμε

Σιωπηλή γραμμή

Μεταξύ ανθρώπου και μηχανής

Ουράνιο φιλί πέφτει στη γη

Πυρακτωμένο

Απρόβλεπτη αντίδραση στα δεδομένα

Εμφανίζεται με πάταγο

Ο Δαρείος

Γεμάτος υπεροψία

Mέθη

Με αμφισημία  και ταλάντευση

Καίγεται η Μέση Ανατολή

Σου γράφω από ένα τόπο που έμαθε

Να μετρά τον χρόνο με εκρήξεις

Στέλνω φωτογραφίες ξεθωριασμένες

Πριν καν τυπωθούν

Αν ακόμα είμαστε άνθρωποι

Έντονα και φωνακτά

Από τη Γάζα στην Τεχεράνη

Η απόσταση είναι πόλεμος

Κόκκινο προσκέφαλο στην ερημιά

Η ανθρώπινη ζωή ευτελίζεται

Κλειστό  παράθυρο η καταστροφή

Δεν κλαίμε

Χωρίς αναμνήσεις  νεκρή  αλήθεια

Πέφτουμε

Σε ένα κόσμο που φλέγεται

Κανείς δεν κοιμάται

Περνούμε μέρες έκτακτης ανάγκης

Συντηρητική οπτική

Η γη πλένει τα μάτια της