ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ
… και ψυχή, εἰ μέλλει γνώσεσθαι αὐτήν,
εἰς ψυχὴν αὐτῇ βλεπτέον·
Πλάτων, Αλκιβιάδης
Γιατί σε τεθλασμένα σχήματα
οριστικού καθηλωμένος
με στράγγιζες
σε υπόκωφο λευκό…
Γιατί με τ’ ακροδάχτυλα
ανάγλυφα στο πρόσωπό μου
θώπευες τις πτυχώσεις
ενδεχομένων επανάληψης…
Γιατί τ’ απομεσήμερα
που μίκραινες σιμά μου
αποζητούσες
στων δικών μου ματιών τις αφηγήσεις
μόνο τη θλίψη σου να δεις·
κι ύστερα στοργικά να τη φιλάς…
Γιατί κάθε φορά
σε στροβίλους ιλίγγων με πετούσες
αγκιστρωμένους στο δικό σου ομφαλό…
Γι’ αυτό να με σκοτώνεις σ’ άφηνα
κι ύστερα σ’ έβλεπα
με χαμόγελο κιτρινωπό
στον τόπο του εγκλήματος
ξανά να γυροφέρνεις.
Καιρός να δεις τους φόβους σου
μέσα απ’ τον θάνατό μου.
