Ζωή Κατσιαμπούρα: Ανθούλα Δανιήλ, Οι αξέχαστοι φίλοι μου. Εκδ. Νίκας

Ένας νεαρός της δεκαετίας 1955-1965 (νομίζω) έχει σταθμεύσει με τη μηχανή του κάθετα σε έναν έρημο ασφαλτόδρομο που χάνεται στο βάθος, όχι, λάθος, που χάνεται στα σύννεφα, άσπρα σύννεφα, χαμηλά,…

0 Comments

Ζωή Κατσιαμπούρα: Αρτ

Χήρεψε σχετικά νέος. Έμεινε μόνος και κακομοίρης, να κουτσομαγειρεύει καμιά φορά, αλλά κυρίως να τρώει στην ταβέρνα-καφενείο  στο λιμανάκι, μαζί με άλλους καναδυό μαγκούφηδες ή περαστικούς  και μαζί με όλους…

0 Comments