Η ΕΛΕΝΗ ΜΑΣ Η ωραία ιταλική σκηνή της αίθουσας Νίκου Σκαλκώτα στο Μέγαρο Μουσικής μάς υποδέχεται ορθάνοιχτη, υποβλητικά φωτισμένη. Το σκηνικό της Σοφίας Παγώνη λιτό. Διάφανα ριντώ να κρέμονται από…
Το αρχετυπικό πρόσωπο τής «Γέρμας» παραπέμπει στις μυθικές πενήντα (50) Δαναΐδες που σκότωσαν τους σαράντα εννέα συζύγους τους (με το ζόρι και με το στανιό παντρεμένες μαζί τους, βιασμένες δηλαδή),…
Τα σκυλιά μπορούν να είναι τρυφερά, οι άνθρωποι όχι. …
Mέσα στη φθορά η Αναγέννηση. Mια καινούρια μέρα μας περιμένει. Κάθε μέρα γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Κάθε δοκιμασία και μια ευκαιρία για γαλήνη. Τη ζωή πολλοί εθυσίασαν Τη χαρά της δημιουργίας…
Φύλλα κίτρινα, ξερά. Λίγο πριν αποχαιρετίσουν τα κλαδιά, λίγο πριν γείρουν νεκρά στο χώμα, ζήτησαν-ως τελευταία επιθυμία τους- να δουν τον ήλιο, για μιαν, ακόμα, φορά. Η τελευταία τους επιθυμία…
Με ένα μολύβι, απόδειπνο στον Μόλυβο Για μια ακόμη φορά η Σάρα Θηλυκού δίνει με την φρεσκάδα και τον τρόπο της γραφής της το παρών στο ποιητικό γίγνεσθαι και…
ΠΡΙΝ ΠΕΣΟΥΝ ΤΑ ΦΥΛΛΑ Έφυγαν όλοι. Αντίο στερνό, η κίτρινη φυλλωσιά στο παραθύρι, μου έμεινε μόνο αυτό του φθινοπώρου στο σπίτι η γύρη. Σαν κρύα βελόνα ακούμπησε η καλοκαιρία…
Τις λέξεις τις γδύνω από τα πέπλα τους κι ύστερα, γυμνές, τις απλώνω στο χαρτί Να μην κρύβουν τίποτα να λένε την αλήθεια Όπως κάνει το φεγγάρι όταν απλώνεται στα…
Η ελπίδα είναι λεπτή κι αόρατη σαν πετονιά. Αλλά είναι η μόνη μας επικοινωνία με το μπλε θαύμα. * Η όμορφη μοίρα των απορριμμάτων. Όταν πετιούνται, πετούν * Να βγάλω…
Σημείο 0. Ο κόσμος ήταν αγορασμένος. Γύρω του κούρνιαζαν νυσταγμένες οι οικογένειες. Ανακάτευαν μια φωτιά χαλασμένη. Με το ένα τους μάτι γυάλινο, τις ραγισμένες αγκαλιές στο τζάκι. Τα εξασθενημένα,…
Η ζωή της ποτέ δεν ήταν της μιας ματιάς, τής μιας ανάγνωσης, κάπου-κάπου την άφηνε να περνά κι από την άβυσσο, να βουτά στα τρίσβαθα με ψυχραιμία και να μένει…
Άκουσον άκουσον! Παρηγορώ εγώ Για την απώλεια! Εγώ που απ’ τα γεννοφάσκια μου Φοβόμουν μη σε χάσω Καθώς χρόνια μας χώριζαν σαράντα Χρόνια πολλά, ώστε να σ’ έχω πάντα Και…
