Gabriel Rosenstock: Μας πήρε όλους και μας σήκωσε. Mεταφραση: Σάρα Θηλυκού
Μας πήρε όλους και μας σήκωσε Μας πέταξε δεξιά Μας πέταξε αριστερά Μας πέταξε από δω κι από κει Μας πέταξε με ορμή Ήταν πολύ τρελός για ν' ανασάνουμε Να…
Μας πήρε όλους και μας σήκωσε Μας πέταξε δεξιά Μας πέταξε αριστερά Μας πέταξε από δω κι από κει Μας πέταξε με ορμή Ήταν πολύ τρελός για ν' ανασάνουμε Να…
«Αυτό ονειρεύομαι: μα τι είμαι γω; Μέσα στη νύχτα μωρού ένα κλάμα: Μωρού που ψάχνει στη νύχτα φως: Μα δίχως λόγια, μόνο ένα κλάμα…». Τένισον Το έργο του Άρη…
Η συγγνώμη του Θεού από το δημιούργημά του Η πράξη με την οποία ο άνθρωπος επιχειρεί να ξεπεράσει τα όριά του, να γίνει Θεός, προσφέροντας μορφή στο άμορφο και ζωή…
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) 19 Kάποιες περισπωμένες στο βυθό· άνω τελείες όταν νυχτώσει. * Το σώμα ξέρει…
Πρώτα πρώτα θα ήθελα να εκφράσω την ικανοποίησή μου γι’ αυτή την έκδοση, η οποία δείχνει σεβασμό στους παλαιότερους δημιουργούς, συχνά ξεχασμένους, πράγμα λυπηρόν, και κυρίως άγνωστους στους νεότερους που…
Εκτιμώ ότι είναι άκρως πρωτοποριακό να επαναφέρεις το ποιητικό, νεκρικό κατά μια έννοια, παρελθόν, να ανακαλείς την ποίηση των νεκρών ποιητών, να τους ζωντανεύεις, να τους κάνεις σάρκα και αίμα…
Η Ελένη Πριοβόλου, μια από τις πιο ακούραστες φωνές της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, επιστρέφει με ένα τρυφερό, στοχαστικό παραμύθι για τη φιλία, τη φαντασία και τη διαφορετικότητα. Μετά το συγκλονιστικό…
Το νέο σας μυθιστόρημα «Παγιδευμένοι στις παρυφές του χρόνου», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή, ξεκινά από ένα φαινομενικά απλό ερώτημα: «Τι θα συνέβαινε αν ξυπνούσες μια μέρα και η…
Το έβδομο θύμα του Στάθη Ιντζέ είναι ένα σπονδυλωτό αφήγημα που κινείται ανάμεσα στο μυθοπλαστικό και το βιωματικό, στο παρελθόν και στο τώρα, στο σώμα και στη σιωπή του. Μοιάζει…
[…] Να συνηθίζεις στην ιδέα ότι ο θάνατος δεν είναι τίποτε για μας, επειδή κάθε καλό και κακό βρίσκονται στην αίσθηση, ενώ ο θάνατος είναι η εξαφάνιση της αίσθησης·…
Η στάση της Φωκίωνος Νέγρη έμοιαζε άδεια -φαίνεται εκείνη η νύχτα είχε πέσει βαριά στην πόλη που δεν ήθελε άλλο να μιλήσει. Η Αγγελική στεκόταν μόνη, με τα ακουστικά βυθισμένα…