Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης:  Διώνη Δημητριάδου, Αδώνιδος κήποι. Εκδόσεις ΑΩ

Του Αδώνιδος οι ποιητικοί κήποι   Πώς να αναμετρηθείς με το τέρας; Πώς να μιλήσεις τα αμίλητα; Και ποιος ο αρμόδιος; Η βιολογία; Η φυσική; Η ιατρική; Η θεολογία; Μήπως…

0 Comments

Δημήτρης Μπαλτάς: Στέλλα Πετρίδου, Παντούμ, εκδόσεις Μετρονόμος, 2025, σελ. 48, ISBN 978-618-5748-90-6  

Όταν η ένταση του άναρχου συναισθήματος υπερβαίνει παγιωμένες συμβάσεις       Πολυγραφότατη και χαλκέντερη, η Στέλλα Πετρίδου, τρέφει ιδιαίτερη αδυναμία στην παράδοση της ποιητικής φόρμας και πειθαρχεί με αφοσίωση…

0 Comments

Γιάννης Σ. Παπαδάτος: Φώτης Δούσος, Μαθήματα σπασίματος πινιάτας, εικονογράφηση Στέλλα Στεργίου, Μικρή Σελήνη, 2025, σελ. 28 – ISBN 978-618-5689-33-9

Μια ιστορία που προσφέρει στον αναγνώστη τη θέση του «συγγραφέα» και του «εικονογράφου»   Τα Μαθήματα σπασίματος πινιάτας είναι ένα εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά, βραχείας φόρμας, που περιέχει μια ανάλαφρη…

0 Comments

Γ. Κ. Μιχαηλίδης: Αθανασίας Κακαράντζα, Εγκυκλοπαίδεια Διαστημικού Προσανατολισμού. Εκδ. Θράκα

Η ποίηση ως αστρολάβος   Υπάρχουν ποιητικά βιβλία που δηλώνουν εξαρχής την πρόθεσή τους: να αφηγηθούν, να ομολογήσουν, να διασώσουν στιγμές μνήμης. Και υπάρχουν άλλα που προσεγγίζουν την ποίηση ως…

0 Comments

Έφη Φρυδά. Δύο ποιήματα

Ο χρόνος, έστω με τη μέθοδο των βρικολάκων   Ο χρόνος εν αγνοία μου καθώς οδηγώ τη μέρα μου σε μηδαμινές ασχολίες-ογκόλιθους επιχειρώντας να φτερουγίσω ανάμεσα σε μολυβένια χαρτιά ν’…

0 Comments

Στρατής Ρήγας: Σὲ ξένα χώματα

Ἦτὰν ἀληθῶς μιὰ ταραγμένη ἐποχή. Μόλις εἴχαμε φτάσει μετανάστες μετὰ τὸν ξεριζωμὸ σ' ἕνα βόρειο λιμάνι. Οἱ ντόπιοι μᾶς φέρθηκαν σὰν σκουπίδια. Χειρότερα, σὰν ζῶα. Μέναμε σε μιὰ βρώμικη σκηνὴ…

0 Comments

Γιώργος Μεταξάς: Στο σπίτι των πνευμάτων

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ Μια αγέλη με αδέσποτα ζυγώνει η φαντασία φτερουγίζει σιωπηλά ένα αστέρι τρεμοσβήνει ντροπαλά στο ξύλινο σαν κάθομαι μπαλκόνι. Τα πνεύματα τις νύχτες χρωματίζουν, γλυκά συνομιλούν με…

0 Comments

Γεωργία Δεληγιαννοπούλου: τρία ποιήματα

ΙΟΥΛΙΟΣ Ανάργυρο  το πρωινό παραδομένο Στην πλησμονή των τζιτζικιών Ανεξαργύρωτου  Ιουλίου του Πρώτου  σώμα Διαρκές αβέβαιο Ένα σήμερα Φωτός  χρυσού νομίζω Αυτό που σε καίει όταν κλαις   ______  …

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Εξομολόγηση ανωνύμου τινός…

Εξομολόγηση ανωνύμου τινός…   Σκέφτομαι συχνά Πώς τις πραγματικά δύσκολες Μέρες τής ζωής μου Διαχειρίστηκα τις καταστάσεις Σαν να αυτοσχεδιάζω Σε άγνωστο θεατρικό έργο Με ξένους ηθοποιούς Που μιλάνε διάφορες…

0 Comments

Θωμάς Στύλος: τρία ποιήματα

Παραγεγραμμένοι καιροί Σε γέφυρες στάθηκα κοντά και δεν πέρασα απέναντι μόνο τα ποτάμια κοιτούσα που βιάζονταν γιατί δεν ήξεραν τίποτε για τη θάλασσα. Σαν χαρταετός το δοκίμασα κάποτε σε καιρούς…

0 Comments