Έρικ Σμυρναίος: Ένα πολύ παράξενο παπούτσι
Η Ιρλανδία, το σμαράγδινο νησί όπως την έχουν ονομάσει οι κάτοικοί της, είναι ένας τόπος μαγεμένος. Εκτεθειμένη στα ρεύματα και την υγρή ανάσα του Ατλαντικού Ωκεανού, παραμένει διαποτισμένη από τη…
Η Ιρλανδία, το σμαράγδινο νησί όπως την έχουν ονομάσει οι κάτοικοί της, είναι ένας τόπος μαγεμένος. Εκτεθειμένη στα ρεύματα και την υγρή ανάσα του Ατλαντικού Ωκεανού, παραμένει διαποτισμένη από τη…
Ο κόσμος αναποδογυρίζει χαρούμενος Η ανοησία δηλώνει της μόδας Στατική η αντίδραση ενώ παρελαύνει Κάθε μάρκα αντηλιακού Την ώρα που ακούγονται φωνές απ' τα στενά Μετράνε οι φτωχοί μετράνε κι…
Είχαμε δώσει ραντεβού έξω από το Α’ Νεκροταφείο. Έφτασε, όπως πάντα, στην ώρα του. Φορούσε λευκό, λινό κουστούμι και στο χέρι κρατούσε ένα ψάθινο καπέλο. «Ωραία μέρα να πας διακοπές»,…
Ερασιτέχνης : (Επιλέξτε) Αυτός που αγαπάει την τέχνη. Αυτός που κάνει ορισμένη εργασία όχι ως κύριο επάγγελμα αλλά επειδή αυτή τον ευχαριστεί. Αυτός που ασχολείται με κάτι από ευχαρίστηση, όχι…
Η λέξη κτενίζω έχει και αυτή επιβιώσει αναλλοίωτη από την αρχαία ελληνική γλώσσα και είναι παράγωγο του ουσιαστικού κτείς,-ενός, (ὁ) = κ(χ)τένι, κ(χ)τένα (μεταγενέστεροι τύποι του ίδιου ουσιαστικού). Είναι…
Αγαπητή μου Μαντάμ Σιλένα Θου, Κύριε φυλακήν τω στόματί μου να μην πω κακό λόγο. Διάβασα με προσοχή όλα αυτά τα ωραία ποιήματα που θυμηθήκατε και πολύ σας ευχαριστώ…
Ο τίτλος της Θάλειας Μαγιόγλου είναι ένα πρόσχημα ή η μεγάλη κινητήρια δύναμη∙ ο «κλώτσος» που θα δώσει την ώθηση στο «παραμύθι ν’ αρχινίσει», όπως απαιτεί κάθε έναρξη παραμυθιού ή,…
ΕΥΘΥΝΗ Όλα μαύρα τα 'βλεπε κι έγραφε στίχους πεζούς, που κανείς δε σκεφτόταν να ψάλλει. Λοιπόν, αρκετά. Άλλο δεν πάει. Πρέπει ευθύς ν' αλλάξει θέμα και ύφος. Να γράψει…
I. Φράνσις Μπέικον ο ζωγράφος της ωμότητας Στα σαράντα του έκανε την πρώτη ατομική του έκθεση. Κανονικά έπρεπε να δείχνει τα σημάδια της μέσης ηλικίας. Αλλά αυτός έμοιαζε…
Στην καρδιά του Πειραιά δεσπόζει το πανέμορφο Δημοτικό Θέατρο, ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα, χτισμένο τον 19ο αιώνα, σε σχέδια του Ιωάννη Λαζαρίμου, που μαγνητίζει τον περαστικό και καθηλώνει τον επισκέπτη.…
Ποίηση: Μπροστά σ’ ένα καθρέφτη μια παντομίμα ξεψυχά! (Χρ. Αντωνίου: Σύρματα και Τροχαλίες, Μικρά Όστρακα, 1986) …