Μάρω Παπαδημητρίου: Ένα ποίημα
…
ΨΗΛΑ ΣΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ Σιγανοψιχάλιζε κείνο το πρωί στα Μετέωρα. Ήταν η μέρα της σύναξης των θεών, η μέρα της σπονδής των ανθρώπων και είχαμε κινήσει από τη γη των…
ΘΕΑΤΡΟΠΟΙΗΣΗ Κάποια έργα τελειώνουν πριν πέσει η αυλαία Άλλα τελειώνουν πριν ανοίξει Τα σπουδαιότερα Παίζονται διαρκώς κάτω από την πόλη Κανείς δεν πάει να τα δει Είναι όλοι υπεράνω…
[…] Τότε λοιπόν (στον εξοστρακισμό2 του Αριστείδη), όταν γράφονταν τα όστρακα, λέγεται πως κάποιος αγράμματος και εντελώς άξεστος έδωσε το όστρακο στον…
Η λέξη αυτή, που σήμερα δηλώνει τον άνθρωπο ο οποίος σαγηνεύει με την ομορφιά του και την ακτινοβολία του, στην αρχαία ελληνική είχε διαφορετικές σημασίες. Κατ’ αρχάς, το…
Ας υποθέσουμε πως ο Αρτώ απέσπασε την λογοτεχνία από την Αστυνομία, το θέατρο από την Ιατρική, όπως διατείνεται ο Heiner Mueller, και την ζωγραφική από την Ψυχιατρική. Ας υποθέσουμε πως…
Η Τζούλια Γκανάσου στο βιβλίο της με…
Η εμμονή των καταγραφών «Κρατώ μόνο τα μάτια μου διαρκώς ανοιχτά και εντυπώνω τα αντικείμενα σωστά. Θα ήθελα να μην κρίνω καθόλου, αν αυτό ήταν δυνατό». …
Ένας στρόβιλος από ήχους, χρώματα, γέλια, τραγούδια, μαύρα γυαλιστερά μαλλιά, κροτάλισμα τροχών, φούστες κλαρωτές, χρώματα, χρώματα, λάμψεις από χρυσά χαμόγελα. Οι τσιγγάνοι διέσχιζαν το χωριό. Ο μύθος τους πήγαινε μπροστά,…
«Καμία βεβαιότητα δεν έχω, βλέποντας όμως τ’ αστέρια μπορώ να ονειρευτώ!» Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Ο Βαν Γκογκ ζωγραφίζει την Έναστρη νύχτα από το κελί του στο άσυλο φρενοβλαβών του…
ΘΑΥΜΑΤΑ Η βλάστηση του ακάλυπτου, ο αβοήθητος ταχυδακτυλουργός, ένα ψεύδος περιδινούμενο που λέει την αλήθεια. Το βάθος πάντα άβατο και φυσικά αμέριμνο όσο η λίμνη ατάραχη θα συγκρατεί τις Κυριακές…
Έρωτας Έχω έναν έρωτα στο συρτάρι. Στο κομοδίνο που ακουμπάω το νερό της νύχτας. Ανάκατος με μια λίμα και κάτι χαρτάκια τσιγάρων - απόπειρες ποιημάτων με προδιαγεγραμμένο μέλλον.…