αναγέννηση

άναψε με τον σπινθήρα των ματιών σου

το  ολόχρυσο χωράφι,

δούλεψε με τη φωτιά και το σίδερο

πάνω στις καινούριες ιδέες,

αναγνώρισε τον μικρόσωμο λαγό

με κούραση σφυροκοπά

αυτές τις εμπρόσθιες χειροπέδες, είπα

να σπάσουν,

σιγουρέψου πρώτα πριν φύγεις

τα δάση είναι η πρώτη μήτρα

εκείνα ξέρουν καλύτερα.

κάτω από τους τροχούς

φώλιασαν τα χερουβείμ

εσύ ζεις πάντα αλλού, εχέμυθα

αυτά έχουν ανάψει και καίγονται

εγώ παρακαλάω να λιώσει ο πάγος

έξω απ’ το παράθυρο και μέσα στα δωμάτια

και με την τεράστια σπείρα να ανοίξω τον παράδεισο, να μπω

πριν με σαρώσει ο κόσμος.

κάτω από τους τροχούς

φώλιασαν τα τελώνια

τώρα εκείνα θα υπολογίσουν τον χρόνο

τα ζενίθ υποχωρούν.

Έλενα Κουρή