Γ.Σ : Αυτό είναι που μου αρέσει και με εμπνέει: η καθημερινότητα της ίδιας της πόλης, της ίδιας γειτονιάς. Αν διακοπεί αυτή, αν δηλαδή διαρραγεί αυτή η σχέση, θα είναι πολύ δυσάρεστο για μένα. Από σπουδαστής είμαι στον ίδιο χώρο, στο ίδιο εργαστήρι, γιατί αυτό που κάνω το αγαπάω.

Γ.Μ : Ποιοι καλλιτέχνες σας βοήθησαν στο ξεκίνημά σας;

Γ.Σ : Δύο άνθρωποι με βοήθησαν στο ξεκίνημά μου, που δεν ήσαν ζωγράφοι, αλλά είχαν πλατιά γνώση για την ζωή και την τέχνη, ο Μάνος Χατζηδάκις και ο Νίκος Γκάτσος.

Γ.Μ : Τα χρώματά σας είναι χαρούμενα, είσαστε αισιόδοξος άνθρωπος;

Γ.Σ : Πράγματι τα έργα μου εκφράζονται ως αισιόδοξα γιατί είμαι εκ φύσεως αισιόδοξος άνθρωπος.

Γ.Μ : Με ποιούς σύγχρονους ζωγράφους συνομιλείτε με το έργο σας;

Γ.Σ : Από τους σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους εκτιμώ το έργο του Απόστολου Χατζαρά, του Κώστα Παπαιωάννου και του Γιάννη Αδαμάκη.

Γ.Μ : Τι είναι η ζωγραφική για εσάς; ένας τρόπος ζωής, μια επαγγελματική ενασχόληση, μια ευκαιρία προβολής ή μια τρυφερή περιπλάνηση χωρίς τέλος;

Γ.Σ : Για μένα η ζωγραφική είναι κάτι πολύ σημαντικό διότι είναι η τέχνη αυτή που επέλεξα για να εκφράσω αυτά που θέλω.

Γ.Μ : Μπορείτε να μου πείτε αν το ταλέντο αρκεί από μόνο του για να ξεχωρίσει ένας καλλιτέχνης;

Γ.Σ : Κατ’ αρχάς το ταλέντο είναι αυτό που χρειάζεται να έχει κάποιος για να κατακτήσει το όνειρό του. Διότι το ταλέντο αποτελεί την κινητήριο δύναμη, η οποία μαζί με πολλή δουλειά, μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο για να υλοποιήσει τις επιθυμίες του.

Γ.Μ : Ζωγραφίζετε συνέχεια το γυναικείο φύλο. Αποτελεί για εσάς πηγέμπνευσης ένα όμορφο σώμα; Η θηλυκότητα που αυτό εκπέμπει;

Γ.Σ : Ναι με εμπνέει ένα ωραίο γυναικείο σώμα, εφόσον η γυναίκα είναι η ίδια η ζωή.

Γ.Μ : Αποτελεί ο έρωτας μία πηγή έμπνευσης για τον καλλιτέχνη;

Γ.Σ : Ναι πάντα είναι ο έρωτας μία πηγή έμπνευσης, διότι ο έρωτας καθορίζει την ζωή μας.

Γ.Μ : Πως επικοινωνείτε με τις άλλες τέχνες; ποίηση, λογοτεχνία, μουσική.

Γ.Σ : Και η μουσική και η ποίηση είναι οι τέχνες που με συντροφεύουν συνέχεια στην ζωή μου.

Χωρίς τις τέχνες η ζωή μας γίνεται φτωχή.

Γ.Μ : Πείτε μου αν η ποίηση έπαιξε κάποιο σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της προσωπικότητάς σας και αν ναι ποιούς ποιητές αγαπάτε;

Γ.Σ : Εμένα πάντα με συγκινούσε η ποίηση. Αγαπώ το έργο του Νίκου Γκάτσου, του Γιώργου Σεφέρη, του Νίκου Καββαδία, του Οδ. Ελύτη του Κώστα Καρυωτάκη, του Κωνσταντίνου Καβάφη και πολλών άλλων διότι έχουμε πολύ σημαντικούς ποιητές. Αλλά και από την Ευρωπαική ποίηση ξεχωρίζω τους: Αρθούρο Ρεμπώ, Κάρολο Μπωντλαίρ, Λόρκα, Έζρα Πάουντ, Ρίλκε.

Γ.Μ : Μιλήστε μου για την εικονογράφηση βιβλίων και δίσκων που έχετε στο ενεργητικό σας.

Γ.Σ : Έχω εικονογραφήσει περίπου 100 εξώφυλλα δίσκων, των πλέον σημαντικών συνθετών της πατρίδας μας, όπως του Μάνου Χατζηδάκι, του Μίκη Θεοδωράκη του Σταύρου Ξαρχάκου και πολλών άλλων.

Ακόμη έχω εικονογραφήσει περισσότερα από 200 βιβλία, βασικά ποιητών, όπως του Νίκου Γκάτσου, του Σωτήρη Κακίση, του Γιάννη Υφαντή και πολλών άλλων ποιητών.

Γ.Μ : Σήμερα που το “άσχημο” στην τέχνη προωθείται επίμονα, μπορείτε να μου πείτε αν  αντικατοπτρίζει κατά την γνώμη σας μια γενικευμένη πτώση αξιών, εκφράζοντας μια εποχή σε αποσύνθεση, δηλαδή μια νοσηρή εν γένει κοινωνία;

Γ.Σ : Το ” άσχημο ” είναι αυτό που δεν έχει σχήμα, ενώ το σχήμα είναι αυτό που επιτάσσει η φύση.

Το  ά σ χ η μ ο  και το ω ρ α ί ο  είναι εξ ίσου απαραίτητα στην ζωή μας.

Γ.Μ : Ποιός είναι ο ρόλος της τέχνης σήμερα, σε μια εποχή όπου κυριαρχεί η διαφθορά, η παρακμή των ηθικών αξιών, η ευτέλεια και μια γενικευμένη σήψη;

Γ.Σ : Ο ρόλος της τέχνης είναι να απαλύνει τα άγρια πάθη των ανθρώπων. Δεν υπάρχει την εποχή μας ούτε κρίση ούτε παρακμή. Σήμερα γίνονται καταπληκτικά πράγματα σε όλες τις μορφές της τέχνης.

Γ.Μ : Έργα όπως το ατσάλινο κουνέλι του Τζεφ Κουνς, τα ταριχευμένα ζώα του Μαουρίτσιο Καττελάν, οι καρχαρίες μέσα σε φορμαλδεύδη του Ντάμιεν Χιρστ, τα ” Merda d’ artista” του ιταλού Πιέρο Μαντσόνι, τα οποία αγγίζουν αστρονομικές τιμές στο Χρηματιστήριο της Τέχνης και που εκτίθενται στα πλέον αναγνωρισμένα μουσεία του κόσμου, από το Παρίσι στην Νέα Υόρκη και από το Λονδίνο στο Τόκιο, την Ντόχα και το Βερολίνο πιστεύετε ότι είναι μία υγιής εξέλιξη της Τέχνης;

Θεωρείτε ότι τα έργα αυτά είναι κάτι το επινοημένο, δημιούργημα του μάρκετιγκ, ένα μέσον επιβολής των ισχυρών του πλούτου παγκοσμίως, ή κάτι το εξαιρετικά ευφυές, ωραίο και άξιο θαυμασμού που μπορεί να αντέξει στο πέρασμα του χρόνου;

Γ.Σ : Την μοντέρνα τέχνη δεν την εκφράζουν μόνον αυτοί οι καλλιτέχνες που ανέφερες.

Στον αιώνα μας γίνονται θαυμάσια έργα τέχνης, σύγχρονα που εκφράζουν την εποχή μας.

Ένας καλλιτέχνης όμως που ζωγραφίζει με τις τεχνικές της Αναγέννησης, του Μπαρόκ η του Βυζαντίου δεν έχει να μας προτείνει σήμερα κάτι καινούργιο διότι εκφράζει με τα έργα του κάτι που έχει ήδη γίνει. Αλλά τα μεγάλα έργα τέχνης είναι πάντα αιώνια διότι εκφράζουν μία αέναο αλήθεια.

Διαφέρει μόνον η γλώσσα.

Γ.Μ : Εμπλουτίζετε τις γνώσεις σας, μαθαίνετε για τις νέες τάσεις της τέχνης, ή ακολουθείτε  απομονωμένος τον δικό σας δρόμο;

Γ.Σ : Ενημερώνομαι συνέχεια, η συναναστροφή μου με φίλους και καλλιτέχνες είναι για εμένα ένα αέναο σχολείο μάθησης.

Γ.Μ : Ποιά είναι η γνώμη σας για την εννοιολογική τέχνη;

Γ.Σ : Ο απλός άνθρωπος πρέπει κοιτάζοντας ένα έργο τέχνης με το σχήμα και το χρώμα του να συγκινείται και όχι να προβληματίζεται και να ψάχνει να βρει τι σκέπτεται ο κάθε δημιουργός.

Δεν πρέπει να γίνεται δηλαδή αναλυτής της ψυχής του κάθε καλλιτέχνη.

Γ.Μ : Μπορείτε να μου πείτε αν η τέχνη πρέπει να απευθύνεται σε όλο τον κόσμο ή σε κάποια προνομιούχο ελίτ;

Γ.Σ : Η τέχνη η αληθινή ανήκει σε όλους – και στους μορφωμένους και στους αγράμματους και στους εργάτες και στους διανοούμενους. Ανήκει σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά. Αυτό είναι το μεγαλείο της τέχνης. Είναι η πιο δημοκρατική έκφραση ζωής, όλοι έχουν το δικαίωμα να αισθανθούν αυτήν την συγκίνηση.

Γ.Μ : Πότε ένα ζωγραφικό έργο θεωρείται ότι είναι τελειωμένο;

Γ.Σ : Ο ζωγράφος εκτιμά ότι ένα έργο είναι τελειωμένο, όταν δεν μπορεί να συμπληρώσει τίποτε άλλο.

Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι ένα έργο δεν τελειώνει ποτέ, διότι τον καλλιτέχνη τον τρώει μέσα του ένα σαράκι, η ανασφάλεια που έχει γι αυτό που κάνει.

Γ.Μ : Είναι η μίμηση μια μορφή δημιουργίας;

Γ.Σ : Ένας καλλιτέχνης όταν δημιουργεί δεν χρειάζεται να μιμείται: η μίμηση δεν είναι δημιουργία.

Γ.Μ : Είναι η τέχνη ακόμη και η πλέον απαισιόδοξη, αν είναι ειλικρινής και τίμια, σημαντική;

Γ.Σ : Και η αισιόδοξη και η δραματική όψη της τέχνης είναι εκφράσεις της ζωής, συνυπάρχουν με αυτήν. Ο καλλιτέχνης καλείται να τις αναγνωρίσει.

ή

Γ.Μ : Ποιούς δασκάλους σας θυμάστε από την ΑΣΚΤ, ποιούς πνευματικούς ανθρώπους, που σας βοήθησαν με την διδασκαλία τους να αναπτύξετε το ταλέντο σας.

Γ.Σ : Την περίοδο που είμουν σπουδαστής στην ΑΣΚΤ είχαμε πάρα πολύ σπουδαίους δασκάλους, ταλαντούχους ανθρώπους του πνεύματος όπως ο καθηγητής Γ. Μόραλης, ο ζωγράφος Ν. Νικολάου, ο γλύπτης Γ. Παππάς, ο χαράκτης Κ. Γραμματόπουλος, ο ιστορικός τέχνης Π. Πρεβελάκης και άλλοι.

Γ.Μ : Πείτε μου για την συμμετοχή σας στην πνευματική ομήγυρη του ” Floca”

Γ.Σ : Είχα την μεγάλη τύχη να περάσω κι από αυτό το πανεπιστήμιο, αλλά αυτό όπως γνωρίζετε δεν έδινε πτυχία.

Γ.Μ : Ποία είναι η σχέση σας με την Ελληνική Παράδοση και με την “Ελληνικότητα”;

Γ.Σ : Η ζωγραφική μου είναι περισσότερο επηρεασμένη από την Ελληνική Παράδοση και λιγότερο από την Ευρωπαική τέχνη.

Γ.Μ : Αληθεύει ότι είσαστε καλός μάγειρας και αγαπάτε με πάθος την Μαγειρική;

Γ.Σ : Η Μαγειρική είναι η ύψιστη των τεχνών. Είναι το πιο ισχυρό μέσο επικοινωνίας. Στον τόπο μας τα φαγητά είναι άπειρα, υπάρχει μια ατέλειωτη ποικιλία φαγητών που κάνει την ελληνική κουζίνα μοναδική στον κόσμο.

Γ.Μ : Έχετε ζωγραφίσει πολλές ετικέτες σε φιάλες κρασιών, είναι πράγματι η σχέση σας με το κρασί ιδιαίτερη;

Γ.Σ : Το κρασί μου αρέσει και το αγαπώ. Οι Έλληνες το αγαπούν από την αρχαιότητα, δημιούργησαν και Θεότητα γι αυτό, τον Διόνυσο. Είναι ένα ισχυρό μέσο επικοινωνίας.

Γ.Μ : Η Αθήνα είναι μια άσχημη πόλη, εγκαταλελειμμένη στο έλεος ενός αδιάφορου κράτους. Ο μοναδικός αρχιτεκτονικός της χαρακτήρας έχει σχεδόν εκλείψει. Οι άστεγοι , οι ναρκομανείς, οι παραβατικοί είναι μια ανοιχτή πληγή για την πόλη. Το Κλεινόν Άστυ έχει χάσει παντελώς το χρώμα του. Πώς εσείς μπορείτε και παρουσιάζετε την Αθήνα ως μια χαρούμενη και καθαρή πόλη με όμορφα χρώματα και την δείχνετε να να εκπέμπει ένα πνεύμα αισιοδοξίας;

Γ.Σ : Για μένα η Αθήνα είναι η ωραιότερη πόλη που υπάρχει.Όλα αυτά που εσείς αναφέρετε συμβαίνουν σε μια ζωντανή πόλη όπως είναι η Αθήνα, καθώς συνυπάρχει σε αυτήν και το καλό και το κακό, έτσι είναι η φύση.

Γ.Μ : Ο Ιάπων ποιητής Ματσούο Μπασό έλεγε ότι : “το ταξίδι είναι σπίτι” γιατί αγαπούσε με πάθος τα ταξίδια. Εσείς νιώσατε ποτέ την ανάγκη να φύγετε να περιπλανηθείτε ταξιδεύοντας στον κόσμο;

Γ.Σ : Ποτέ δεν ένιωσα αυτήν την ανάγκη. Ποτέ δεν ήθελα να ταξιδέψω, μου αρέσει να μένω στον τόπο μου και να δημιουργώ στον τόπο που ζω. Διότι η πατρίδα μου, μου προσφέρει τόσο πολλά, που δεν θα μου έφταναν ούτε είκοσι ζωές για να τα ζήσω.

Γ.Μ: Ενώ το έργο σας είναι τεράστιο, εύκολα αναγνωρίσιμο και αγαπητό από τον απλό κόσμο, στην Εθνική Πινακοθήκη δεν υπάρχουν έργα σας, πως ερμηνεύετε αυτήν την αντίφαση;

Γ.Σ : Δεν μου έχουν ζητήσει ποτέ έργα μου. Προφανώς αν μου ζητήσουν, με ευχαρίστηση θα τα δώσω ως δωρεά στην Εθνική Πινακοθήκη.

Γ.Μ : Τελειώνοντας θα ήθελα να σας ρωτήσω, τι ζωγραφίζετε τον τελευταίο καιρό;

Γ.Σ : Η πρόσφατη δουλειά μου έχει ως θέμα τον έρωτα, φτιάχνω  έργα με ακρυλικά παρουσιάζοντας αυτήν την έντονη σαρκική πράξη πάθους, ενθουσιασμού και ηδονής χωρίς ταμπού και κοινωνικούς αποκλεισμούς, διότι ο έρωτας είναι αυτός που καλυτερεύει την καθημερινότητα του ανθρώπου, ισορροπεί τον ψυχικό του κόσμο, ανυψώνει την ίδια την ύπαρξή του.