«Η στιβαρότητα του κτιρίου τον αιφνιδίασε. Οι ισχυροί τοίχοι, το ατσάλι των δοκών, το εύρος, η αντοχή και η επιβλητικότητά του υπήρχαν μονάχα για να αναδείξουν την αντίθεση με τη νεανική ομορφιά δίπλα του. Ήταν ογκώδες και ακλόνητο, για να τονίσει τη δική της λεπτότητα – λες και ήθελε να δείξει τι αεράκι θα μπορούσε να γεννηθεί από το φτερό μιας πεταλούδας».

Στα Χειμωνιάτικα όνειρα ο Σκοτ Φιτζέραλντ συνθέτει έναν κόσμο επιθυμίας, φιλοδοξίας και αυταπάτης· έναν κόσμο όπου το όνειρο γίνεται έκφραση μιας βαθιάς υπαρξιακής ανάγκης.

Προάγγελος του εμβληματικού μυθιστορήματος Ο Υπέροχος Γκάτσμπι, το διήγημα πάλλεται στον ίδιο ρυθμό· την ίδια βαθιά επιθυμία για κάτι όμορφο, άπιαστο, φτιαγμένο από την ύλη των ονείρων· τη γνήσια συγκίνηση που η πένα του Φιτζέραλντ, με μοναδικό τρόπο, μπορεί να γεννήσει.

Η αφηγηματική του τέχνη, απαράμιλλη και σαγηνευτική, συνεχίζει να γοητεύει τον αναγνώστη, επιβεβαιώνοντας τη θέση του στο πάνθεο των κορυφαίων δημιουργών της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Βιογραφικό:

Ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1896 στο Σεντ Πολ της Μινεσότας. Ανήσυχος και αντιφατικός, διέπρεψε ως ο πιο χαρακτηριστικός εκφραστής της Εποχής της Τζαζ, συλλαμβάνοντας στα έργα του τη λάμψη, την ψευδαίσθηση και την εσωτερική φθορά μιας ολόκληρης γενιάς. Η προσωπική του ζωή –παθιασμένη, ευάλωτη και συχνά αυτοκαταστροφική– επηρέασε καθοριστικά το ύφος και τη θεματολογία του. Τα μυθιστορήματα και τα διηγήματά του ξεχωρίζουν για τη γλωσσική τους κομψότητα, τη ζωντάνια, την τρυφερότητα, την ειρωνεία, αποτυπώνοντας με την απαράμιλλη αφηγηματική του τέχνη τις πιο λεπτές αποχρώσεις της ανθρώπινης εμπειρίας.

Ο Σκοτ Φιτζέραλντ, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή στις 21 Δεκεμβρίου του 1940, άφησε έργο ζωντανό που συνομιλεί με κάθε εποχή και τον καταξιώνει ως μία από τις πιο εμβληματικές φωνές της παγκόσμιας λογοτεχνίας.