Έλενα Χουζούρη:  Η κυρία και ο γάτος       

  Έβγαιναν για βόλτα κάθε σούρουπο. Χειμώνα, καλοκαίρι. Καθημερινές και αργίες. Εκείνη, ψηλή, λιπόσαρκη, αγέρωχη, παρά την ορατή πια κύφωσή της, με τα άλλοτε χρυσοκάστανα μαλλιά της, λευκά τώρα, δεμένα…

0 Comments

Φάνης Κωστόπουλος: Το γκι

        (Η σχέση μας με τα πράγματα είναι καμιά φορά πιο στενή από όσο νομίζουμε)  Ήμουν μικρό παιδί, θυμάμαι, και τις μέρες των Χριστουγέννων τα σπίτια και οι…

0 Comments

Έρικ Σμυρναίος: Το χαμόγελο της Αστραδενής

1 Ήταν παραμονή πρωτοχρονιάς και η νύχτα ήταν ολόλαμπρη. Μια τεράστια πανσέληνος έπλεε στον ουρανό, ίδια με ολοστρόγγυλο παγόβουνο που αρμένιζε σ’ έναν αρκτικό ωκεανό από μελάνι. Κάτω απ’ το…

3 Comments

Κ.Β. Λαμπράκης: Με τα χέρια στις τσέπες

Κοιτάς ίσια μπροστά σου καθώς βαδίζεις γρήγορα, σχεδόν τρέχεις στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, έχεις συνείδηση της εικόνας σου σαν σε καθρέφτη, είσαι πελιδνός, σχεδόν άσπρος, τα μάτια σου έχουν γίνει δυο…

0 Comments

Κατίνα Βλάχου: Το χρώμα του χώματος

«Τρίτος όροφος, τέταρτη πόρτα δεξιά, η  καφέ γραμμή στο διάδρομο σας οδηγεί στο γραφείο του διευθυντή. Να πάρετε κουπόνι προτεραιότητας, ακόμη κι αν δεν υπάρχει άλλος στην αναμονή. Κουπόνι άλφα…

0 Comments

Έρικ Σμυρναίος: Η Σοφία και οι εννιά νάνοι (μέρος τρίτο και τελευταίο)

--------------- Μια ώρα αργότερα οι νάνοι ήταν ακόμα μαζεμένοι γύρω της. Της έπλυναν το πρόσωπο, της χάιδεψαν τα μαλλιά, της έδωσαν να πιεί νερό και γενικά έκαναν ότι μπορούσαν για…

0 Comments