Απόστολος Μαϊκίδης: ένα διήγημα
ΚΑΚΤΟΕΙΔΕΣ Η εγκατάσταση στο γραφείο ολοκληρώθηκε όταν το γλαστράκι με το κακτοειδές τοποθετήθηκε δίπλα στην οθόνη. Στους άλλους είπε ότι το έκανε για να απορροφά την ακτινοβολία, όπως δήθεν…
ΚΑΚΤΟΕΙΔΕΣ Η εγκατάσταση στο γραφείο ολοκληρώθηκε όταν το γλαστράκι με το κακτοειδές τοποθετήθηκε δίπλα στην οθόνη. Στους άλλους είπε ότι το έκανε για να απορροφά την ακτινοβολία, όπως δήθεν…
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Στο ραδιόφωνο παίζει τώρα το τελευταίο σουξέ της Λώρας Μίχα: “Τα συλλυπητήρια μου”. Ένα τιμωρητικό τραγούδι για την απιστία, σκέφτεται ο κύριος Χάρης την ώρα που βγάζει το…
ΝΙΑΓΑΡΑΣ « Πότε θα πάμε;» έλεγε η Μαρίνα στον Σπύρο και διάβαζε το πίσω μέρος του καρτ ποστάλ με τον Νιαγάρα. Σας περιμένουμε με μεγάλη χαρά, έγραφε ένας ξάδερφός της,…
Η νυχτερίδα Στο σπίτι στο χωριό, μακρά παραμονή φέτος, κοροναϊός γαρ. Μια που καθόμαστε που καθόμαστε εδώ σχεδόν μόνοι μας, αφού ο τουρισμός εγχώριος και αλλοδαπός δίστασε, και άρα, χωρίς…
Καθώς το αμάξι διέσχιζε το δάσος, το σταμάτησε σε μέρος που γειτόνευε με ένα σκοπευτήριο, λέγοντας ότι θα του ήταν ευχάριστο να ρίξει μερικές βολές για να σκοτώσει το…
Dì, O Sicilia . . . . i giudizi di Dio Εἶναι φορὲς ποὺ συλλογιέμαι ὅτι τὸ μελανότερο ἴσως σημεῖο στὴν ἱστορία τῆς Ἀλχανίας ἦταν ἡ ἐκμετάλλευση κι ἡ κακοποίηση…
Περσεφόνη Σηκώθηκε το πρωί με πολύ όρεξη για βόλτα. Θα έπαιρνε ένα βιβλίο και θα πήγαινε στο αγαπημένο μέρος. Έφτιαξε στα γρήγορα καφέ να πιει, κάπνισε και κάνα δυο τσιγάρα…
Πρίσι! Πέρασες τη σκάλα με χλωρίνη; Γρήγορα, ακούς; Αχ Ερικαίτη μου, ζω ένα δράμα! Πόσα φορτηγά έχουν έρθει από τα delicatessen και τα bio markets - μη νομίζεις, τα μισά…
Τούτες τις μέρες της Άνοιξης που γίναμε αίφνης τρεις κλεισμένοι μέσα στο σπίτι, περπατώ σε τεντωμένο σκοινί καθημερινά. Σιγανοπερπατώ, κινούμαι σιωπηλά, αναστέλλω κάθε επιθυμία για ωραίες απολαύσεις. Πώς να ισορροπήσω…
Το πρόβατο, πολύ μεγαλόσωμο με κάτασπρα τα σγουρά μαλλιά του και ζωηρό το προβατίσιο βλέμμα του, σχεδόν χαμογελούσε σαν άνθρωπος και φαινόταν ευτυχισμένο μέσα στο πλούσιο ψηλό γρασίδι. Μέχρι τα…
Πού εμφωλεύεις πάλι σήμερα μικρό, μικρότατο ον, αόρατο, απειροελάχιστο και απεχθές; Ήσουν στο πέτο του φίλου που με οικειότητα ακούμπησα, ξεχνώντας τις εντολές; Ή μήπως εμφωλεύεις στον «άρτον τον επιούσιον»…