Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΜεταφρασμένη ποίηση

Πωλ Βερλαίν: Τ’ ολόλευκο φεγγάρι – Μετάφραση: Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος

Λάμπει τ’ ολόλευκο φεγγάρι

μέσα στα δέντρα τα πυκνά,

σε κάθε τρυφερό κλωνάρι

και μια φωνούλα αρχινά

κάτω από τη φυλλωσιά…

 

‘Ω, αγάπη μου γλυκιά.

 

Βαθύς καθρέφτης, μιαν ιτιά,

η λιμνούλα ζωγραφίζει.

Στα κλαδιά της ο αγέρας

πονεμένα μουρμουρίζει

και πληθαίνουν οι λυγμοί…

 

Να, του ονείρου η στιγμή.

 

Πόση απλώθηκε γαλήνη

Τόσο γλυκιά, τόσο απαλή,

κατηφορίζοντας κι εκείνη

για νά ‘μπει μέσα στην ψυχή

απ’ ένα αστέρι, που ιριδίζει…

 

Να μια στιγμή που τόσο αξίζει.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.